|
|
- boyacı çocuk repliğidir. soruya verilecek "hayır" cevabınından sonra "abi yüzbin ver o zaman" teklifiyle karşılaşılır. buna da "hayır" cevabı verilirse ya küfür veya kınama cezasıyla, hayır yüzbin lira çocuğa uzatılırsa "abi sevabına boyiim gel" teklifiyle karşılaşılır.
madur durumda kalmamak açısından "boyiim mi abi" sorusu duyulan heryerden hızla uzaklaşılmalıdır.
- aslında normalde karşıma çıkmaması gerekiyordu. her zamanki güzergahımı nedendir bilinmez değiştirmiştim. belki de hayatın gizemli sarmaşıkları içinde dönen küçük bir oyun uğruna, ayaklarım istemsizce sürüklenmişti bu boyacı piçin yanına. hüzün kokan davetkar kirpiklerinde umudu gördüm bi an, çok kısa bi an ama, "boyiim mi abi" der demez uysal bir ikindi üstü sessizliği kondu o türkan şoray kirpiklerine...
"ulan bu ayakkabı 250 milyon. 250 gün götünü satsan anca ödersin. emin misin boyabileceğinden? bak bi şey olursa ümmüğünü sıkarım" dedim. avurduna yavru bir albatros tünemiş gibi heyecanlandı. "elimden geleni yaparım abi" dedi sonra kararsız bir sesle. vazgeçmeye dünden razıydı ama gururuna yediremedi. "ulan hem fakir, sefil, acınacak haldesiniz hem de gururu elden bırakmıyorsunuz" diyerek kulağını çektim. "gurur, güç ister piç, görmeyim bir daha" şeklinde kısa bir uyarıdan sonra uzattım ayakkabılarımı.
o ayakkabımı boyarken ben hayatı düşündüm. küçücük omuzlarına daha bu yaşta konan kocaman ağırlıklarla çırpınan, gürgen kokan yanaklarıyla bana çocukluk masallarımı hatırlatan bu boyacı piçin düşlerinde kayboldum. yutkundum. boğazımda akrepler can çekişiyordu sanki.
işlemin bitmesine yakın sohbet koyulaşmıştı. "nelerden hoşlanırsın sen bakıyım" dedim hafif doğrularak."sorma abi. benim tek zevkim güvercinlerdir. eğitirim onları, takla atarlar havada, ah süzülüşlerini bi görsen. ama...ama... teki öldü dün gece..." devamını getirmedi. ağlamaklıydı. "çok mu seviyorsun kuşları" dedim."evet abicim" cümlesi hıçkırıklar eşliğinde geldi. "benim de var bi kuşum. bahsettiğin gibi takla atar, süzülür, şaha kalkar. onun da bi eğitmene ihtiyacı var. "diyerek sikimi gösterdim. bir yandan da kahkaha atıyordum tabi. "yeter lan bu kadar muhabbet senle. kaç para istiyorsun" sözleriyle zengin kalkışı yaptım. "1 ytl versen yeter abi" dedi müstehzi bakışlarla. "siktir lan piç. 50 kuruş yeter sana".
arkama bile bakmadım. deniz, havuz kenarlarında gözü kapalı duyulan belli belirsiz insan sesleri gibi "boyiim mi abi" çalınıyordu kulağıma. yeni birilerine söylüyordu şimdi. duygulandım.
- - boya yavrummmm..ama dikkat et ha o ayakkabılar pahalı ayakkabılar. kendini satsan ödeyemezsin parasını
-...
-boyasana lan aşşşalık , sefil piç.
-abi ne yaptım ben sana
-her kelimenden sefalet akıyo.. iğrençsin..piç..
-ahmoo , mahoo , hüsooo , bilooo
-lan!!!
-25 milyon aliim??..
-o ayakkabılar pahal...
...
-ahmo sen şu 40 milyonu al dondurmaydı bisküviydi.. ha bi de güvercin yemi lazım bitti. hüso sende şu 30 u al kolasıydı meyve suyuydu .. artık ne olursa. hadi bakkim.. şu 180 de kalsın yarına.. lazım olur.
- aydında bir başka versiyonu (abi boyetçen mi) ayakkabı boyacılığı yapan çocuklar tarafından kullanılıyordu.
- (bkz: bir garip ayakkabı boyacısı)
|
