yüzüğün esiri olduğu bir anda, frodo'yu korkutmuş ayağı takılıp düşene kadar kendine gelemiştir. kendine geldiğinde frodo çoktan toz olmuş, buna da merry ve pippini kurtarmak düşmüştür. lakin orclardan biri defalarca gönderdiği oklar sayesinde hakkın rahmetine kavuşmasını sağlamıştır. bunun babasını da bilirim o da öyleydi.
yüzüklerin efendisi adlı filmin extended versiyonunda yalan rüzgarı ndaki viktor dönüşü ile beni yerlere yatırmış orta dünya emekçisi. *
edit: sahne bölüm üç return of the king in extended versiyonunda mevcuttur.
gondor vekilharcı denethor un iki oğlundan büyük olanıdır. ileride gondor vekilharcı olarak tahta geçmesine kesin gözüyle bakılırken; o, memleketten uzakta bir nehir kıyısında onlarca orc ile savaşmış ve uzaktan atılan oklar nedeniyle ölmüştür. hem filmde hem de kitapta anlatılış tarzı nedeniyle kardeşi faramir i ondan daha fazla sevsem de, kralın dönüşünü kabul edemeyen mağrur karakterinde bir parça cezbedicilik olduğunu inkar etmemek gerekir
yüzüklerin efendisi serisinde insan ırkını güçlü yönleri ile zayıflıkları ile en iyi anlatan canlıdır.
yıllarca gondor'un komutanlığını yaptı, babasının (bkz: denethor) hayal ettiği gibi güçlü, savaşçı, halkına deliler gibi bağlı, krallık ve istekleri için herşeyi yapabilecek bir oğul oldu. mordor'da güçlerini toplayan sauron'a karşı uzun yıllar gondoru savundu, karanlığın güçlerinin dünya üzerine yayılmasına gücü yettikçe karşı koydu. eski ihtişamından ve gücünden çok uzakta olan gondoru yeniden o günlere döndürebilmek için çabaladı, mordorun elinde bulunan osgiliathı geri aldı.
bu olaydan sonra kardeşi faramir ile gördükleri bir rüya üzerine akıl danışmak için rivendell'e gider burada 2500 yıldır kayıp olan güç yüzüğünün bulunduğunu, sauron'un onu tekrar ele geçirirse ete kemiğe bürünüp tüm ortadünyayı karanlığa gömeceğini öğrenir. elrond'un divanından yüzüğün mount doom ateşlerine atılarak yok edilmesi kararı çıktıktan sonra mordor a doğru yola çıkan yüzük kardeşliğine katılır ve yüzük taşıyıcısı frodoya onu koruyacağına dair söz verir.
fakat boromir insandır, yüzüğün etkisi onun üzerinde çok fazladır, yüzüğü alıp saurona karşi bir silah olarak kullanılabileceğini düşünmektedir. doğusunda yükselen tehdide karşın hergün savaşan halkının akan kanlarını düşündükçe bu fikir aklını köreltmektedir, grup amon hen'de dinlenmek için mola vermişken yalnız yakaladığı bir anda yüzüğü almaya çalışır başarısız olur. bu sırada uruk hailer dağınık halde bulunan gruba saldırır, kendini yeniden toplayan boromir buçuklukların (merry&pippin) zor durumda olduğunu görüp yardımlarına koşar, cesurca savaşmasına rağmen uruk hailerin sonu bir türlü gelmemektedir, yardım çağırmak için gondor'un o meşhur borusunu öttürdüğünde ise uzaktaki dostları yerine daha fazla uruk üstüne gelir.
dakikalar sonra aragorn yardımına yetişebilmiştir fakat o geldiğinde boromir'in ancak son sözlerini söyleyecek kadar vakti kalmıştır, vücudu yediği oklarla delik deşik olmuş elindeki kılıcın kabzası kırılmış ve etrafında birsürü ölü orc ve uruk hai vardır. yüzüğü almaya çalışmaktan dolayı duyduğu pişmanlığı aragorn ile paylaşır.
" frodo' dan yüzüğü almaya çalıştım çok pişmanım "
elini tutmakta olan aragorna bakarak son kez konuşur gondorun kumandanı
"elveda aragorn! minas tirith'e git ve halkımı kurtar, ben yenik düştüm "
ardından gözlerini kapar.
kitabını okurken ölümü ile hüzünlendiğim eksikliğini hissettiğim ama filminin gelmesi ve sean beanin oyunculuğu ile kendini iyice sevdiren yediği oklar ile yere yığılması sonucu gözyaşlarına boğulduğum gondorun yiğit askeri, komutanıdır.
kralların kapısından eser gelir kuzey yeli,aşar gürleyen
şelaleleri;
kulenin etrafında çınlar berrak,soğuk borusunun sesi.
‘’ey kudretli yel,kuzeyden ne haberler getirdin bu gün bana?
cesur boromir den haber varmı?çok zaman geçti gittiğinden
bu yana.’’
‘’amon hen in dibinde duydum narasını.nice düşmanla döğüştü
tolkien'in kitabındaki en gerçeksi karakterlerden biridir. ilk kitapta boromir'den sürekli şüphelenirsiniz, bir kere hepimizin kahramanı aragorn'a kıllık yapıp durmaktadır, çünkü aragorn bir gondor kralının soyundan gelmektedir, ve krallığın başına dönecektir. oysa boromir ta o dönemden beridir gondor'u vekaleten yöneten vekilharç sülalesindendir. dolayısıyla ülkeyi devretmek zorunda kalacaktır. öte yandan boromir çok hırslıdır, sürekli yüzüğün peşinde olduğu izlenimini vermektedir, sağı solu belli olmayan bir tiptir ve nitekim kitabın sonunda yüzüğü almak için harekete geçer, frodoyu yüzüğü vermeye zorlar, işte gerçek yüzünü açık etti deriz hep birlikte, yargılarız onu. sonradan frodo kaçar ve boromir kendisinden beklenmeyecek bir cesaretle küçük hobbitleri korurken ölür. fazla üzerinde durmayız biz bu olayın.
derken ikinci kitapta tolkien baba hepimizi ters köşeye yatırır. hobbitler boromir'in kardeşi faramir ile karşılaşırlar tesadüfen ve faramir ağabeyinin hikayesini anlatmaya başlar. bir çok ülkede kralın savaşa gitmesinin hemen ertesinde vekilharçlar kendilerini kral ilan ederken gondor 3500 yıldır büyük bir sadakatle vekilharçlar sülalesi tarafından idare edilmekte ve belki de hiç bir zaman gelmeyecek kralını beklemektedir. ve büyük kardeş olan boromir tüm ülkenin kahramanıdır, halkı için elinden gelen her şeyi yapmıştır, mordor'a karşı yıllardır ordunun başında çarpışmakta ve zafer kazanmaktadır. ve bir gün güç yüzüğünün bulunduğu duyulur, boromir'in tek istediği yüzüğün gücüyle düşmanı tamamen yoketmek ve binlerce yıllık beklentiden sonra haketmiş, zafer kazanmış bir halk kahramanı ve kral olarak sevdiği ülkesinin başına dönmektir. oysa geri dönen tek şey boromir'in kırık savaş borusudur. biz bunları okuyunca boromir'i birden bire daha iyi tanıyıveririz. ilk kitaptaki bütün davranışları yerli yerine oturur ve bu hüzünlü hikayeye üzülürüz elbette.
tolkien bu duygusal bölümde boromir'e sempati kazandırarak iyi bir kamuflaj yapar. çünkü kitabın geri kalan her yerinden buram buram monarşi sevgisi okunur, krallar doğal ve seçilmiş liderlerdir, halkları için en iyiyi bilir ve yaparlar, onlar olmadan halk bir türlü şahlanamaz vs mesajları sınır tanımaz hiç bir kitabında. bu bakımdan boromir tersine bir örnektir ve tolkien'in günah çıkarmasıdır kendince. kral kanından olmayan, ama kral olabilmek için savaşlar kazanan, görünüşte iktidar hırsıyla dolu olsa da aslında halkının sevgisinden başkasını istemeyen iyi birisidir boromir. işte muhafazakar bir ingiliz olarak monarşiye duygusal bağları olsa da bunu teslim etmiştir tolkien.
seni affediyoruz güleç yaşlı adam.
