7 senenin ancak bu kadar güzel geçirilebileceği, barakalı, korulu, köşklü, zeytilikli , portakal,dut,erik ağaçlı, palmiyeli, ağaçlı yollu,parklı, 4 kantinli , su savaşlı,7 senesini geçiren herkesin ortak bir ruha sahip olduğu, dışarıda görünce mensuplarını dış görünüşlerinden tanıyabileceğiniz, zamanında sık sık terasa ve okul karşısındaki villa arsalarına takılan öğrencilere sahip olan, eğitimi iyi olmasa da ortamının ve içindeki insanların çoğunun çok kral olduğu, "ballıysan emret, değilsen itaat et" gibi söylemlere yol açan, 4 seneliklerin gelmesi ve okulun betona çevrilmesiyle okul ruhunun baltalandığı, her mayısta ayran günü adlı bir organizasyonun düzenlendiği, girdiğiniz dakikadan itibaren değişmenizi ve paylaşmayı öğrenmenizi sağlayan okulum.
ege üniversitesinin çayırları ve tarlalarının arasından geçilerek ulaşılan, 7 senemi gömdüğüm ama pişman olmadığım, özellikle korudaki unutulmaz anılarla aklımda kazınmış olan okulum
bilgi yarışması adı altında düzenlenen "yarışın ulan yarışın köpekler" etkinliğinde, üzerimde "nerden geldi lan bu uzaylılar" anlamı içeren bakışlar hissettiğim bol yeşillik ve güzel kız içeren okul.
koruluğunda sigara içerken yangını çıkaran öğrencilerin çıkardıkları yangın söndürdükleri için onur belgesi aldıkları, ayran günlerinin unutulmaz olduğu ve mezun olduktan sonra da hep ''ballı'' kalınan okul..
amelie isimli son derece masum ve pozitif bir filmi alıp da bu porno film, gösteremezsiniz bizim okulda böyle filmler diye skandal yaratabilcek yönetim elemanlarının bulunduğu, ortamı biraz ilginç ama yine de izmirin en klas okuludur...bu lise için alfabenin harfleri yetmemektedir sınıfları isimlendiriyim derken..
korusunda sigara ve şarap kardeşliğinin yaşandığı, öğrencilerin çoğunun kılık kıyafete uymadığı ama bütün bunlara rağmen başarısını kaybetmeyen harbiden de mezunlarına bal'lı olmak ayrıcalıktır dedirten eğlencede sınır tanımayan okul
disiplin denen olayın d sinden haber almamış, maalesef lise döneminde cok değişip elimize dilimize okulda oluşan çeteler yüzünden hakim olmak zorunda bırakıldığımız, yine de ilk 4 senesini ve mezun olduğunuz zaman size aşılamış olduğu özgüven için takdire şayan, koruluğu ve şarap-sigara ortamı muhteşem olan okul.
ayrıca "ballı olmak bir ayrıcalıktır" sözüyle izmir'deki bir çok lisenin antipatisini kazanmış olduğundan yok eğitimi iyi değil yok şöyle gibi hakkında asılsız söylenti boldur lisemizin. ama büyük lucescu'nun da dediği gibi "köpekler istedi diye atlar ölmez"
son 4 yıldır binmiş bir alamete ,gidiyor kıyamete şeklinde ilerlemesine rağmen, bir sürü it kopuğun yönetimle aynı siyasi görüşü paylaşıyorlar diye okulda barındırılmalarına rağmen ,sahip olduğu güzellikleri yavaş yavaş yitiriyor olmasına rağmen, eğitim kadrosunun çoğunu kaybetmiş olmasına rağmen "her şeye rağmen" 7 senemi iyi ki de orada geçirmişim dedirten ,bana hayatı öğreten, bir sürü dost ve bir sürü düşman ile haftanın 5 günü ,günde 8 saat hepimizi aynı çati altında toplayan yüce mekan...her şey için sağol
endüstri mühendisliğindeki araştırma görevlisi sezi çevik bu okuldan mezun olmuştur. bornova - okul arası ulaşım genellikle otostopla sağlanır. okul içindeki korusu, sevgi, akıl, vb.. çeşmeleriyle de ünlüdür.
"okul" söz konusu olduğunda "benim okulum" diye bahsedeceğim tek yer.
ayrıca iyi ki biz ankaradayız siz rocha bar'da eğlendiniz sabahtan beri 20 tane mesaj geldi yeter ya.
bahar gelince daha da bir güzelleşen, dut ağaçlarından dut toplayıp yediğimiz, bahar şenlikleriyle birçok üniversiteyi (bkz: itü) geride bırakan, içinde çok sağlam öğretmenleri barındıran okulum.
zamanında izmirin diğer anadolu liseleri gerek maddi yetersizliklerden gerek ilgisizlikten fotokopi ile çoğaltılmış üç-beş yapraklı lise gazetesi dağıtırken, bal'da birinci sınıf kağıda basılan, her sayısına en az iki ay özenilen, komitesindeki herkesin canla başla çalıştığı nefis bir lise dergisi çıkardı. bilenler bilir ismi değişim'di. her sayı ücretsiz dağıtılırdı. o beleş dağıtım için sponsorlara yalvarır olurduk; zira okulun fotokopisinde değil, özel matbaada basılırdı kuşe kapaklı dergimiz.
değişim'de yazının, şiirin basılması önemli bir karizmaydı o zamanlar.
"dergiden tanıdığım var" dediğinde, havalı olurdu.
değişim, bal gibi tatlıydı...
mezun olunduktan sonra alt dönemlere bok atılan, bizim dönemimiz gibisi yoktu denilen, büyüklüğüyle göz kamaştıran, üniversite sınavında herzaman başarılı olan, bal'ların en meşhuru.
dolu dolu yaşanmış anların olduğu ve asla pişmanlık duyulmayacak, hatırlandıkça keyif alınacak anıların yaşandığı canım okulum. (bkz: teras) (bkz: koruluk) (bkz: otostop) (bkz: ayran günü)(bkz: alios) (bkz: aliço) (bkz: fiko) (bkz: sabit top) (bkz: tükrük serdar) (bkz: daha neler neler) şimdi nasıl bilemem ama eski tadı başkaydı.
mezunların biraraya gelip şimdiki öğrencilerle kaynaşması gibi göstermelik bir amacı olan ayran günlerinde öğrenci konserleriyle, yarışmalarıyla, mezunlar öğrencilere karşı adıyla yapılan spor karşılaşmalarıyla eğlenilebilen okulum. ayrıca bu sene yapılan ayran gününe portecho gelmiş, güneşin altında konser vermiş "güneş var ama hiç pişmiyoruz, harikasınız! " diyip gitmişlerdir.