|
|
- büyüleyici bir doğaçlama eserdir. petrucci adeta duygu seli yaşatmakta, solo atarken kendini aşmaktadır. sonunda kevin moore'un attığı klavye solosu da parçaya yakışır güzelliktedir.
- (bkz: bombay)
(bkz: vindaloo)
- dream theater'ın bir konserde doğaçlama çaldığı ve hiç bir albüme koymadığı şarkı zaten başka bi yerde de çalınmamıştır.
- dream theater'ın en muhteşem, en fazla oryantal öğeler barındıran şarkılarından biridir. petrucci'nin sadece hızı ve tekniği olan bir gitarist değil ruhuyla müzik yapan çok yönlü bir besteci olduğunu en iyi ortaya koyan parçalardandır. yavaşlamalar, hızlanmalar, petrucci'nin inanılmaz soloları, portnoy'un kendine has ritimleri öldürmez, süründürür.
- dream theater'in 1996 da (bkz: live at the marquee) kaydında bulunan insan üstü
doğaçlama eseridir . ilk dinlediğim anda beni benden almış , oraya buraya fırlatmış parçadır . bir grup anca bu kadar birbiriyle özdeşleşir dedirten parça .
parçanın girişinde bir seyirci çığlığı vardır ve ilerleyen dakikalarda neler yaşayacağımızı daha başında anlatır bize .
|
