boşluk  

hayattan bezmiş / artık yaşasam n'olcak yaşamasam n'olcak diye düşünen insanların hissettikleri şey.

(bkz. depresyon)

yapacak birşey bulamayanların içinde bulundukları durum.

boşluk=acı ve mutluluğun sonsuzda kesiştiği nokta.

space bar tuşuyla yapılan hede.

nerede olduğunu kim olduğunu, neden yaşadığını unutmayla beraber bi an acaba yaşıyomuyum diye düşünmeye yol açan his...

güçlü olduğun andır körlük
susmaz çeneler duyar kulaklar
bir anda gelir boşluk
ve o anda susar tüm insanlar

"boşluk"

lazur d.
psb

şu lanet şehirde içimde her geçen gün biraz daha büyüyen duygu...

tutunacak hiçbir şeyin olmadığı yer.

bir hayali gerçekleşmiş insanın içine düştüğü hiçlik. bir çözüm yeni hayaller ile yeniden başlamaktır, yeni hedefler koymaktır.
(bkz: kendimden biliyorum)

çoğu zaman sevdiğin insanın yanında olmaması durumunda yaşanan duygu.

tubitak'ın 150. kitabı.

"boşluk bakışımın biçimini alıyor" asıl adıdır.

gecenin ikisidir,içindeki sıkıntı paylaşılmalıdır,hiç olmazsa dinletilmelidir.
telefonun rehberine girilir,isimler arasında gezinilir.
tek bir isim dahi uygun düşmez bu ruh haline.
bu durumda;kendinde hissetiğindir...

(bkz: boşluk, klavyenin en geniş tuşundan yapılır)...
tabi yapı malzemesi bu tuş değildir. o tuş yordamı ile, o tuş kullanarak yapılır. anlamda belirsizlik, ve hatta uydurukluk var.

güzel bir hayko cepkin şarkısı.

sözlükte bir karakter sayılan şey.

hayatında ailenden sonra en çok değer verdiğin kişinin artık telefon veya msn listendeki yabancı gibi olması.. eksiklik, doldurulamayan malesef.. tek umudunun bu durumu atlatmak olması, ya da belki atlatamadan alışmak..

maddenin yokluğu, doğanın pek sevmediği, dolayısı ile de olmayan şey. en büyük boşluk olan uzay boşluğunda bile metreküp başına birkaç atom ve birçok yüklü parçacık düşer ki insanoğlu yapay olarak bu boşluğü üretecek tekniğe sahip değil. aristo da taaa o zamanlar bu konuyu düşünmüş ve boşluk diye birşeyin var olamayacağın karar vermiş. yani bugün boşluk veya vakum diye bildiğimiz şey aslında boşluk değil, sadece daha az madde.

tüm uzuvlarını, en dipteki hücrelerin dahil yanına kaybetmek üzere olduğun aklınıda katıp amaçsızca oraya buraya salladığın, olan ama hissedilemeyen boyut.

aynı zamanda güzel bir rock grubu.

bazı durumlarda insan nerede olduğunu, ne yapacağını, ne yapması gerektiğini,kimin kim olduğunu bilmez.. o zaman içinde bulunduğu durumdur..

doldurulması gereken alan.(bkz: fill in the blanks)

bazen yokluktan, yoksunluktan fark edilemeyen, gözden kaçtıkça büyüyen.

kimilerine göre sonsuzluk kelimesi ile aynı şeyi ifade eden durum. bazıları için bilinmezlik, kaybolmuşluk, hissizlik ve amaçsızlık hali, bazılarına göre ise mutlak huzuru da içinde barındıran, rahatlık, kayıtsızlık ve içsel mutluluk durumu. bazı kimselerin farkındalıksız, bilinçsiz yaşaması, bazılarının ise fazlası ile dolu olmaktan ötürü hissettikleri duygu. boşluğun bile çeşitleri ve seviyeleri var galiba. hepsi birbirinden farklı, her biri kendine özel.

melih elhan şiiri, sesli okuyasınız gelenlerden...

ansızın
nasıl da soyunmuştu
ağaç, coğrafyanı keşfederken
sabırsızca.
cama tutunmaya
çalışıyordu
bir kelebek, dudaklarım
alırken kokusunu
dudaklarının.
sesin,
bir alışkanlıktı çocuk
kulağımda

boşluğu öğrenmem
için, ayak izlerinin
kaybolması gerekiyormuş
odalarda

oysa dönmemek
için gemileri
yaktığım ateşimdin
sen.