malum insanların her gün oynamaları gereken rolleri var ve artık o kadar karmaşık bir durumdayız ki haliyle devreler karışıyor arasıra.çoğu defa bu roller arasında bir uyum görülmüyor. bende hiç o uyum olamadı zaten demeyin önemli bir şeymiş valla. çocukluğunuza bile inmeleri gerekebiliyor, o kadar yani. ehe
neyse işte gestaltçı terapistlere göre bu uyumsuzluk kişinin kendi farkındalığını
* yeterince yakalayamamasından kaynaklanır. çocukluktan itibaren birçok olumsuz durum bireyi etkilemektedir.
bireydeki mekanizmaların bu etkilerin doğurduğu acıdan kurtulmak ve bireyi bu etkilerin zararından koruyabilmek için kendini
parçalara böldüğü söylenir.
“boş sandalye” tekniğiyle bu farkındalık kazandırılmaya çalışılır.
terapi odasına karşılıklı iki sandalye konulur; biri boş bırakılırken, diğerine danışan oturtulur.
danışandan yaşamındaki herhangi bir role girmesi istenir.
örneğin, koca rolüne girer ve karşısındaki sandalyede eşinin oturduğunu farz ederek eşine hitaben konuşur.
sonra diğer sandalyeye oturması istenir ve şöyle denilir: sen kendini eşinmiş gibi düşün ve karşında duran kocana cevap ver.
bu sandalye değiştirmeler, danışanın ilişki içinde olduğu bireylerle arasındaki ilişki düzeyi terapist tarafından
öğrenilinceye kadar devam eder.
gestalt terapisinde terapist ile danışan arasındaki ilişki öğretmen ile öğrencisi arasındaki ilişkiye benzer.
terapi süresince öğretim oldukça yoğundur. bu öğretimin temelindeki amaç ise, bireye kendisi ve kendisi dışındakilerle ilişkilerinde farkındalığını arttırmasını sağlamaktır.
