gerek gerçek hayatta , gerek sözlükteki yazarların , yazı yoluyla sık sık yaptıkları , insanı sinir eden eylemdir. adam karşınıza geçer , konuşur da konuşur , ya da sanal alemde yazar da yazar. konuştuğu bin kelimeden ya da yazdığı beş yüz kelimeden toplasan toplasan bir iki cümle ya çıkar ya çıkmaz , o cümle de zaten derdini tam olarak anlatamaz. dönüp dolaşıp hep aynı yere gelir bu tipler ve bunu da farkında değillerdir. sanki çok farklı ve muhteşem bir şey anlatıyormuş gibi , embesil embesil gözlerinize bakarlar ve onay da beklerler ''a ne güzel anlatıyorsun lan devam et'' gibilerinden. görüldüğü an ışık hızı ile kaçılması gereken tiplerdir.
yüzsüzlüktür. aynı ortamı paylaşırsın bide üstüne. gezersin bolca orda burda. aslında siktirip gitmen lazım. sonuçta buralar hep onun kum alanı. kendi haline bırakmak lazım.
yukarıda örneği verilen durum. bu duruma sebep olan herşey boştur, git sağda solda koştur. ahaah espri yaptım.
( buraya lafı koyduk ayarı kendi artırıyor artık )
