boş; işe yaramayandır..niteliksiz ve amaçsızdır..gün gelir sorun olur, tehdit olur..
kimse boş olmak istemez..insanların hayatı boyunca yaptıkları/yapacakları herşey dolu olabilme yolunda gerçekleştirilen uğraşlardır..eğitimizi olabildiğince ilerletmeye çalışırız, kitap/gazete okuruz, insanlarla sosyalleşeriz..bazen aptal kutuyu bile izleriz, birazcık dolabilmek için..hepsi, dolu olmak için..
neden peki??
ne kazandıracak dolu olmak bize?!?..bazen çok dolduğumuz için sıkılıyor, ötesinde hüngür hüngür ağlamıyor muyuz (bile)?!? doldukça kafamız şişmiyor mu? arada sırada boş işler uğraşırken hayattan daha çok zevk aldığımızı hissetmiyor muyuz??!
buradan o zaman; boş olmanın iki türlü ele alınması gerektiğini anlıyoruz!
boş işler dolu insanların bir nevi kaçış noktadır, değişik birer meditasyonudur..adımıza çok büyük bir eksisi yoktur, artısı olmadığı gibi..zamanı alır götürür..
evet, boş işlerle uğraşılması zamanımızı öldürür ama cahillik düzeyinde boş olmak bizi öldürür!..hayatımızın anlamını yokeder..neden yaşadığımızı unutturur..toplumu geçtim, kendimize olan saygımızın eriyip gitmesine neden olur..tabir-i caiz ise yazık olur..
unutulmaması gerekir; boşluğu doldurmanın her zaman yolu vardır!
yeterki sizin bunu istemeniz, arzu etmeniz..eminim ki çözülmeyecek bir sorun değildir..sonuçta elinize birşey geçmeyecek olsa bile bu yolda biraz uğraşmanız sizi yeteri kadar "dolu" birisi olarak gösterecektir..olumlu sonuçlar ise hem sizi motive edecektir, hem de kendinize olan saygınızı tekrardan kazanmanıza sebep olacaktır..toplum takdirini saymıyorum bile, onu nihai ve paha biçilemeyen bir ödül olarak görebilirsiniz..
dolu sözcüğünün tam zıddıyım ben.bomboş ve boktan hayatımın acınası kareleri gözümün önünden bir bir geçerken,ölürken,ne hissedeceğimi merak ediyorum.bu zamana kadar aptalca harcanmış olan hayatımı değerli kılacak tek kişi olacağıma,herşeyin benim elimde olduğuna inanmak çok zor.güven,irade,sadakat ve onurun yerlerde süründüğü ve giderek daha iyi uyum sağladığım şu zamanlar midemi bulandırıyor.insan olduğuma insanlığın ne olduğuna anlam vermeye çalışıyorum.kötü nedir.ve de iyi...bu yaşadıklarımız bir tiyatrodan ibaretse bunca masrafın sebebi nedir.boş olmak,bomboş,boşlukta salınmak...farkedilmeyen ışıksız varlık,o ben miyim?neden ağladığını ve neden güldüğünü bilmeyen aptal çocuk.bir karıncadan bile daha değersiz.yaşamayı haketmeyecek kadar nötr.neyi savunduğunu bilmeyen neden savaştığını bilmeyen şaşkın.anlamsız ve bomboş herşey.neden böyle bilmiyorum.ama eminim ki boşlukta yürümek sonsuz bir lanet.bundan kurtuluş yok.seçim şansı yok.ve soru sormak yararsız.susmak en iyisi.
