görseller
black clouds and silver linings 
  
belki ilginizi çeker
  1. · blast beat
  2. · a rite of passage
  3. · time to kill is now
  4. · a nightmare to remember
  5. · black clouds silver linings
  6. · a rite of passage
  7. · the best of times
  8. · to tame a land
  9. · dream theater
  10. · wither
  11. · madde 97: bir ünlü şahsiyeti seninle mcdonald's a gitmeye ikna et (reklam)
gündem
  1. · ugg düşmanı ezik kızlar
  2. · the twilight saga new moon
  3. · ugg
  4. · darwin i bitiren balık
  5. · dünyanın en güçlü 500 müslümanı
  6. · okan bayülgen
  7. · erkekte ses tonu
  8. · z serisi
  9. · uykusuz

black clouds and silver linings  

  1. 23 haziran 2009 tarihinde çıkacağı duyurulan, onuncu dream theater albümü!

    parça listesi şöyle:

    1. a nightmare to remember
    2. a rite of passage
    3. wither
    4. the shattered fortress
    5. the best of times
    6. the count of tuscany

    parça sayısının azlığından ötürü, ikinci bir a change of seasons vakası olabilir bu albüm. en az bir adet epik şarkı bekleniyor.

    resmi duyuru, kaynak: http://www.roadrunnerrecords.com/...

    albümün ilk duyurusu ve mike portnoy'un albüm hakkındaki açıklaması da şu şekilde: http://www.mikeportnoy.com/...
    (yata yata paslandık, 13.03.2009 23:24 ~ 23:28)
  2. (horny meydan, 26.03.2009 20:10)
  3. kapağını fil dışında pek estetik bulduğum albümdür. kesin onun da sembolik bi bağlantısı bi anlamı vardır da anlayamadık şimdi. zaten dream theater albüm kapakları da müziği gibi uğraşılmış ve kalitedir her zaman.
    ayrıca bu adamlar da bu albüm turnesi kapsamında bir daha türkiye'ye gelirse bir çocuğumu keserim konserine daha sahip olacağız sevgili metalciler.
    edit: ileri görüşlülük!!!
    (slethron, 26.03.2009 20:18 ~ 06.04.2009 23:27)
  4. rodranır rikords ve bilimum kaynaklar; albümde bulunan altı şarkının ikisinin kısa [muhtemelen single olacak/klip şeyedilecek felan], diğer dördünün ise epik eserler olacağını söylüyor. özellikle albüm kapağının hayvansallığından diyebiliriz ki; yine albüm kapağından, bilmem kaçıncı şarkının soktum bir yerindeki nota arasındaki bağlantıları, göndermeleri kafamıza vuracak, bizi zevkten delirtecek bir albüm geliyor. bak sırf albüm kapağına bakarak söylüyorum bunu. bir iki şarkı dinlemiş olsam, kimbilir neler söyliycem.

    ulrich'in her albüm öncesi söylediği "yeni master of puppets'ı yapıyoruz bu sefer" söylemlerinin bir benzerini her albüm öncesi tekrar edip "en sevdiğim albüm bu oldu, ehe" diyen mike portnoy'un herhangi bir demeci ile şu ana kadar karşılaşmamış olmam da ayrı bir nokta tabi. belki de aramadığım içindir. mümkün tabi.
    (horny meydan, 27.03.2009 04:43 ~ 05:36)
  5. ilk iki parçaları bizle paylaştılar sonunda bizde pek bi mutlu olduk. ben ufak bir değerlendirme yapmak istiyorum kendimce. her iki şarkı da pek bir güzel çok zengin riffler, sololar, davul vs. tam bir dream theater eseri gibi duruyor ama a rite of passage bana birazcık özellikle nakarat kısmındaki ikinci gitardan kaynaklı biraz trivium vari geldi hatta a nightmare to remembera death vari dicem böyle bi garip şarkılar. ama genel olarak train of thought u alın sertliğini bölün biçin çarpın karıştırın çok daha zengin bir sound yakalayın alın size black clouds and silver linings ve çok değişik bir dt albümü yine bizi bekliyor sanırım hemde bu değişiklik octavarium tarzı bir değişiklik de değil bariz bir black metal tınısı hakim. bunlar benim ilk izlenimlerim tabiki bir albümü sadece iki şarkısından eleştirmek biraz garip ama ben gerçekten beğendimi sevdim. o biricik beş abimize selamlar..
    (lectus, 19.04.2009 18:51)
  6. a nightmare to remember benzeri şarkılarla bezenmişse eğer haziran ayında hayatımın sikileceğine delalettir.
    (togisama, 04.05.2009 23:00)
  7. promoları dinleyen kardeşlerden duydum:
    count of tuscany berbatmış. onun dışında dt standartlarındaymış.

    ayrıcana, mike portnoy ağabeyi dövecekler azıcık daha sıçıp batırırsa, geçen dolapdere'de bir grup toplanmış ısınıyorlardı. mayki, ağzına sıçacaklar olm, bir daha o rap vokalleri deneme sakın, son uyarılarıydı adamların. hatta biri "petrucci arada olmasa çoktan kaldırmıştık ibneyi" dedi. bence mayki bunları oku.
    (kaamos, 04.05.2009 23:05)
  8. bugün itibariyle albüm internete düşmüş. dinlemek isteyen arasın bulsun, link verdirip beni hapse attırmayın.
    (jugis nomen, 18.05.2009 23:42 ~ 23:43)
  9. albümün tamamını taze dinledim, ve hakkında palanthaser'le yaptığımız kısa sohbette albümü özetleyen çok güzel bir cümle kurdu: "emekleri, hizmetleri için teşekkür edip malulen emekli sayıyorum dt yi artık bu albümle." altına ben de imzamı atıyorum. hoşçakal dream theater...
    (jugis nomen, 19.05.2009 00:31 ~ 01:15)
  10. a nightmare to remember ve a rite of passage şarkılarını dinledikten sonra; palanthaser'in, "emekleri, hizmetleri için teşekkür edip malulen emekli sayıyorum dt yi artık bu albümle." ve jugis nomen'in ''yarak gibi'' şeklindeki yorumlarının altına imza attığım albüm.

    hoşçakal dream theater, hoşgeldin opera vokalli dimmu borgir.

    not: blast beat atmış hayvan herif! bi sktir git mike. bi sktir git. lütfen.
    (yata yata paslandık, 19.05.2009 00:46)
  11. progressive metal'i farklı ve özgün perspektifiyle icra eden ve yeteneklerini yaratıcılıklarıyla birleştiren müzisyenlerden ibaret bir grubun böyle bir albume imza atması düşündürücü. dream theater eski bir sevgili oldu benim için an itibariyle.anılarını* * * * * yaşatacağım.*
    (clvclnx, 19.05.2009 01:11 ~ 01:12)
  12. sixdoit'i yahut train of thought'u dream theater'ın "kaliteli" albümleri arasında görüp de bu albümü beğenmemek değişik bi yaklaşım oluyor. ki bana göre falling into infinity'den sonra [scenes from a memory'yi saymazsak] dream theater'ın en oturaklı, en muazzam albümü olmuş bu. rudess'la birlikte yaşanan değişim, portnoy'un progressive'den sıkıldığını her fırsatta dile getirmesi, petrucci'nin heavy riff ısrarı üzerine ortaya bu çıkıyor. bundan daha fazla ne beklendiğini açıkçası anlamış değilim. yeni bir image and words yahut awake beklemek, bu adamlara haksızlık değil mi? sürekli "master of puppets ayarında bir albüm bekliyoruz" diyen metallica fan'leri gibi... yeni awake çıksa ne olacak? bu sefer de "adamlar onca yıl sonra üretemediler, eski albümleri tekrar ediyollar" diyeceksiniz. aha metallica yaptı, death magnetic için forumlarda yapılan yorumları açın okuyun bi...

    hayır kompozisyonlar mükemmel, geçişler kusursuz, adamlar progressive her türlü gösteriyi de sunmuşlar... vallahi ben orgazm oldum arkadaş. kim ne derse desin, olmuş bu albüm...

    hele the best of times denen şarkıda bir petrucci solosu var ki... of of of of.
    (horny meydan, 19.05.2009 02:08)
  13. dream theater'ın bence sdoit'ten itibaren çıkarttığı en başarılı iki* albümünden biri olmuştur. öncelikle bence dream theater kendilerini bol miktarda tekrarladıkları bir dönemin* az da olsa ötesinde bir albüm yapmayı becermiş. her ne kadar the shattered fortress gibi aparma bir hayal kırıklığını ve wither gibi onaltı milyonuncu karbon kopya balladı içerse de geri kalan parçalar bence bu iki parçanın ayıbını örtecek nitelikte. albümle ilgili söyleyebileceğim bir başka negatif yön de wither ve the count of tuscany başında duyabileceğimiz clean tone'un neredeyse her parçada sağdan soldan fırlamasının biraz sinir bozucu olması. ha kimisi buna albümün karakteristiği der ama bence kazın ayağı pek öyle değil.
    özetle bence başarılı ve dinlenesi bir albüm. awake gibi değil, images and words gibi değil ama sdoitten sonrası gibi de değil allah için. isteyince oluyormuş demek.
    (togisama, 19.05.2009 02:13 ~ 02:21)
  14. ehem.

    şimdi efendim netten böyle çekim çekim çekizledikten sonra albümü iki üç laf edeyim istedim, ben istersem ederim o konuda bi sıkıntınız olmasın.

    sırayla gidiyorum efendiler!

    a nightmare to remember - albümün açılış parçası 14:48 albüme şöyle bir alışıyorsunuz, öyle çok da güzel bir parça değil zannımca, yolun yarısına gelmiş olmamdan kelli belki de jorden rudess adamının o vicuv vicuvlarına katlanamıyorum artık, gözümden bir yaş gökyüzüne doğru düşüyor, öyle de süpersonik bir adamım, mallaşmayın ltf opt tşk.

    a rite of passage - dün bütün gün dilimde olan parça ulan bu! fakat sürekli yanlış söylüyorum, zaten hindistan asıllı bir norveçli olduğumdan telafuzum iyi değil komik durumlara düşüyorum. bu efendiler klibini de çektiler bunun ve klipte mike portnoy adamı şarkının sonlarına doğru davullara "skerim lan ızdırabını >:/ " diyerek girişiyor, çok acayip. onun dışında pek karmaşık bir şarkı olmasa dahi nakaratı inanılmaz güzel olmuş. iyi iyi.

    wither - of amına koyayım çok acayip.

    the shattered fortress- açıkcası yine güzel olmuş bu karıştırma olayları fakat zaten albümde 6 tane şarkı var ne gerek vardı demedim değil, yine de iyi güzel hoş.

    the best of times- hocu bunda son üç dakikada bir solo var aman diyeyim, sadece o solo için koca şarkıyı tekrar tekrar dinliyorum şerefsizim, şerefsiz olduğumu tartışmayacağız, mallaşmayın.

    the count of tuscany- albümün en uzun ve kapanış şarkısı. bunda da ufak ufak petrucci soloları var arada, zamanla belki de albümde en öne çıkacak parça olacaktır gittikçe daha da güzel geliyor.

    sürpriz- gülben ergen'in muhteşem sesiyle renklerdirdiği bir parça, sevin.
    (alexander supertramp, 20.05.2009 15:34 ~ 15:34)
  15. ibadet gibi birşey bu arkadaş müzik tanrılarına ibadet ediyorum resmen. vücudumun her zerresine dokunuyor sesler, notlar, sözler.. elimi ayağımı çektim dünyadan bunu dinliyorum. yatıp kalkıp 'iyi ki varsın dream theater' çekiyorum tekrar tekrar.
    (trasker, 23.05.2009 15:31 ~ 16:31)
  16. dream theater'dan bir başka trick daha. albümden iki şarkıyı dinledik, beğenmedik. sonra bi wither dinledik. ötekini dinledik, berikini dinledik, öeh dedik. peki...

    peki amına koyim ben bugün niye tapar oldum bu albüme arkadaş? ulan anlamıyorum ya. herifler resmen müzik zevkimizi manipule ediyor lan. beğenmeyecem amına koyim zorla mı lan? ama beğendim? asabım bozuldu.. çogzel albüm abi. hay amına koyayım.
    (sikko, 01.06.2009 20:26)
  17. içinde a rite of passage gibi bir single , wither gibi bir ballad , the best of times diye süpper sololu bir şarkı bulunduran (petrucci*ye selam ederiz) dream theater albümü.kendisine sonuncu ve onuncu albüm denilmesiyle birlikte , öyle olmamasını dilemekteyiz burdan.
    (wither, 17.06.2009 12:40 ~ 12:41)
  18. garip albüm yahu. böyle şarkılarını ayıramıyorum. bu daha iyi, diye aklımdan geçirdiğim zaman suçluluk duyuyorum. ya öbürünün hakkını yediysem fjdsljflsd. -böylesine saçmalıklarım olmuyor değil.-

    önce a rite of passage'la a nightmare to remember'ın ortalığa çıkmasıyla heyecanlandırdılar. a nightmare to remember'da farklı bir hava vardı. ama yadırgamadım. dinledikçe sevdim. a rite passage için her ne kadar "vasat yæææ......." şeklinde laflar dolansa da benim için değildi. oturdum saatlerce dinledim. yok olm. resmen güzeldi şarkı. derken albüm tamamiyle gün yüzüne çıktı. wither ve the shattered fortress uçurdu. the best of times solosuyla kalbimi çaldı. ruhumu silkeledi. zaman zaman kendimi kaybedip ağzımdan birtakım kelamların dökülmesine sebebiyet verdi. ama o the count of tuscany!!!11 o neydi yareppim. sizin floyd-vari atraksiyonlarınızı yerim ulan! 4 temmuzda görüşürüz. öptm. kib. by.
    (morado, 17.06.2009 13:02 ~ 13:08)
  19. " ok, do you want to know what really gets me excited? ıt's saturday
    morning, ı'm at the bike shop picking up my brand new street bike, and
    kicking off a 16 week triathlon training schedule. ı have my new
    iphone and ı'm about to kick off a 20 mile ride while listening to the
    new dream theater record.
    geeez, jp is kikin major ass on this record. ı'm really workin up a
    sweat tying to keep up with him on my bike. ıf ı hurt myself, blame him! "

    [steve vai]

    yani diyor ki, petrucci adeta bir hayvan, adeta bir dana gibi çalmış bu albümde. kendisine evlenme teklif ettim, yüzük bakmaya gidiyorum, öperim.

    http://www.vai.com/...
    (horny meydan, 24.07.2009 01:58)
  20. albümde genel olarak karanlık bir tema hakim. ılk şarkı a nightmare to remember hızlı double kick atraksiyonları, sert vokaller ve yeryer ekstrem metal’e gönderme içeren partisyonlar içermekte. hazmı yine zor bir dt albümü dinleyicileri beklemekte. şarkının bridge kısmını ve yürüyüşünü sevdim. fakat şarkıyı darmadağın eden şey mıke portnoy’un berbat sesiyle lead vokal denemesi ve böğürtüleri olmuş. o kadar kötü bi sesi olduğu halde bu kadar vokal yapma meraklısı olması anlamsız. zaten davul partisyonları ile yeterince ön planda olması hatta grubun frontmani olması dahi kesmiyor kendisini.

    a rite of passage güzel bir riff ile açılıyor ve vokal melodisiyle zenginleşiyor. ben vokallerde hafif bir alice in chains etkileşimi sezdim. tabi nakarat ve sonrasında klasik dt yürüyüşü hakim. şarkının son bölümü oldukça sert ve thrash e yakın soundu ve soloları barındırmakta.

    whither klasik bir dt balladı. albümden çıkan ilk single ki tam bir radio edit olarak hazırlanmış. diğer epik ruhlu şarkıların single olma ihtimali düşük olduğuna göre belkide tek single bu olacak. james labrie yavaş tempolu şarkılarda harikalar yaratıyor. keşke hızlı tempolarda da sesini güzel kullanabilse.

    the shattered fortress bence albümdeki en zayıf halka. grup albümde yer doldurmak için mi böyle bir hamleye girmiş bilmiyorum ama eski şarkılara göndermeyi geçtim birebir partisyonlar içermekte. mike portnoy’un alkolizm rehabilitasyonunu anlatan şarkıların son halkası. göndermeler de sanırım bu temele dayandırılmış. göndermelerthe glass prison, this dying soul, repentance, root of all evil. kısaca alın size official medley.
    `
    the best of times` bence ve bir çok fan için dt’nin köklere yani 90’lardaki epik şarkılarına dönüşü olmuş. şarkı bende `ımages and words` havası uyandırdı.harika bir akustik solo ile açılan şarkıyı mike portnoy kanserden ölen babasına itafen yazmış. şarkı muhteşem bir solo ile destansı bir şekilde kapanıyor. john petrucci resmen döktürmüş
    `
    the count of tuscany` yine ımages and words tadında başlayan bir şarkı. şarkı biraz sonra jordan rudess’ın partisyonları ile liquid tension experiment havasına bürünüyor. genel olarak karmaşık partisyonlar ve geçişler yüzünden ben bütünlüğü yakalamakta zorlandım ki içine zor girilen bir şarkı olduğu kesin. tek bir şarkı olarak ele almamak gerek.

    sonuç olarak dream theater 90 larını ve klasikleşmiş soundunu sfam albümü ile kapattı ve 2000 lerde daha sert ve daha karmaşık şeyler denedi. bu albümde bir dönemin son halkası kanımca. bakalım 2010 larda ne gibi bir rotaya sapacaklar. hep birlikte göreceğiz.
    (prozzac, 03.08.2009 01:57 ~ 22:49)

künye  ·  iletişim / şikayet / reklam  ·  sıkça sorulan sorular  ·  itü sözlük görseller  ·  itü sözlük extra  ·  itü sözlük mobil