hayvan dışkısından elde edilen bir enerjidir.
ucuz ve çevre dostudur. atıklar, değerli bir organik gübreye dönüştüğünden tekrar kullanımı mümkündür. ısıtmada ve aydınlatmada kullanılır. hatta dizel taşıtlarda mazotla karıştırılarak yakıt olarak kullanılmaktadır.
bu şekilde enerji elde etme metoduna ''biomas'' adı verilir.
organik bazlı atık veya artıkların oksijensiz ortamda (anaerobik) fermantasyonu sonucu ortaya çıkan renksiz&kokusuz, havadan hafif, parlak mavi bir alevle yanan ve bileşiminde yaklaşık;
% 40-70 metan (ch4), % 30-60 karbondioksit (co2), % 0-3 hidrojen sülfür (h2s) ile çok az miktarda azot (n2) ve hidrojen (h2) bulunan bir gaz karışımıdır.
hayvansal ve bitkisel bazlı organik atık veya artık maddeler, çoğunlukla doğrudan doğruya yakılmakta veya tarım topraklarına gübre olarak verilmekte. bu tür atıkların yakılarak ısı üretiminde kullanılması çok yaygındır.
doğal olarak bu şekilde istenilen özellikte ısı üretilemediği gibi, ısı üretiminden sonra atıkların gübre olarak kullanılması da mümkün olmamakta. biyogaz teknolojisi, bu organik kökenli atık veya artık maddelerden hem enerji eldesine hem de atıkların toprağa kazandırılmasına imkan vermekte.
biyogaz üretiminin bu yüzden çokça yararı olmakta;
· ucuz ve çevre dostu bir enerji ve gübre kaynağı olmakta,
· atık geri kazanımı sağlamakta,
· biyogaz üretimi sonucu hayvan gübresinde bulunabilecek yabancı ot tohumları çimlenme özelliğini kaybetmekte,
· biyogaz üretimi sonucunda hayvan gübresinin kokusu da hissedilmeyecek ölçüde yok olmakta,
· hayvan gübrelerinden kaynaklanan insan sağlığını ve yeraltı sularını tehdit eden hastalık edici mikroorganizmalar elimine edilmekte,
· biyogaz üretiminden sonra atıklar yok olmamakta, üstelik çok daha değerli bir organik gübre haline dönüşmekte.
organik atık ve artık maddelerin taşınarak işlendiği yerler olan biyogaz üretim tesisleri en küçük 6, en büyük 10000 m3 hacimli olmakta; küçük hacimli tesisler özellikle çin'de bolca bulunmakta.
biyogaz üretim tesisleri, proses sonucu oluşan ürünlerin proses sonunda alınma tipine göre de 3 tiptir;
1- kesikli (batch) kültür ortamları,
2- beslemeli&kesikli kültür ortamları,
3- sürekli kültür ortamları.
ayrıca biyogaz üretim tesislerinde, üretimin olabilmesi için gereken 3 ana bileşen de şunlardır;
1- fermentör (biyoreaktör tankı) (üretimin yapıldığı ortam)
2- gaz deposu (proses sonunda oluşan ürünlerin toplandığı ortam)
3- organik atık deposu (prosesin oluşması için gereken nütrientlerin olduğu ortam).
biyogaz üretimi için gereken bu organik atıklar da üç alt sınıfa ayrılır;
1- hayvansal atıklar; en basitinden sığır, at, koyun, tavuk gibi hayvanların dışkıları ve mezbaha atıkları
2- bitkisel atıklar;
3- organik içerikli şehir-endüstriyel atıklar; kanalizasyon ve dip çamurları, kağıt ve gıda sanayi atıkları, çözünmüş organik madde derişimi yüksek endüstriyel ve evsel atık sular kullanılır.
son olarak çeşitli organik atıkların 1 tonundan yılda elde edilen gaz miktarları da kabaca şöyledir;
· 1 ton sığır gübresi 33 m3/yıl biyogaz
· 1 ton kümes hayvanı gübresi 78 m3/yıl biyogaz
· 1 ton koyun gübresi 58 m3/yıl biyogaz.
(acayip kısaltılarak sözlüğe hazırlanmış bir ödev, kaynak ben olmakta yani.)
içerisinde bulunan ve mekanik parçalarda korozyona neden olan hidrojen sülfürün * ayrıştırılmasıyla gaz motorlarında kullanılıp elektrik üretiminde kullanılabilen bir gazdır.
motorlu taşıtlarda ve doğalgaz hatlarında kullanılması için metan oranının zenginleştirilmesi gerekir. bunun içinde hidrojen sülfüre ek olarak karbondioksitinde ayrışması gerekir.
