franz schubert'in 1822 yılında tamamladığı, "bitmemiş" diye adlandırılan ve öyle zannedilen, aslında böyle bir durumun söz konusu olmadığı, hurafe mazemesi yapılmış harikulade eserdir.
schubert'in çoğu eseri, kısacık ömrü dahilinde seslendirilmiştir. fakat bu eser, ancak 1865 yılında seslendirilebilmiştir. bunun nedeni, bestecinin bu eseri bilinçli olarak açığa çıkarmaması ya da o dönemin şartlarında icra edilmesine imkan oluşmaması olarak gösterilebilir. fakat bestecinin bu eseri tamamlayamadığı doğru değildir.
schubert, eserin iki bölümünü tamamladığında, üçüncü bölüm olan menuet'e başlamış fakat yazmaktan vazgeçmiştir. çünkü bu eserde içerik, iki derecede eşit bölümde, lirik-psikolojik dengesi fazlasıyla tatmin edici şekilde kurulmuş ve yansıtılmıştır. besteci, bir üçüncü veya dördüncü bölüm yazmaya "gerek görmemiştir". ilk bölümün tipik bir sonat-allegrosu olması ve ikinci bölümün geliştirmesiz sonat biçiminde yazılması dışında geleneksel senfonik prensiplerin dışına çıkan bu eser, her şeyde olduğu gibi aslında müzikte de niceliğin değil, niteliğin önemli olduğunu gösterir. schubert bu senfonisinde 4 bölümde ifade edeceği müziği, 2 bölüme sığdırmıştır. kendi arzusuna ve estetik kaygılarına bağlı olarak 7 bölümlü de yazabilirdi.
schubert, bu senfoniyi bitirememiştir diye bir şey yoktur. franz schubert, bu senfoniyi bitirmiştir; iki bölümlü olarak.
(bkz:
sonat formu)
