genellikle her insanın her gün başına gelen bir olgudur. kah maddi kah manevi olarak beklemek fiili ile bol bol yapılır.
kimisi bir günü bitirir. kimisi alavere dalavere ile iş bitirir ve iş bitirici sıfatına hazi olurlar.
kimisi ise sadece paketindeki sigaraları bitirir, tekeli zengin eder. kimisi başkasının paketindeki sigaraları bitirir biz buna 'otlakçılık yapma inek' deriz.
kimisi okulu bitirir ve okul bittikten sonra bütün kapıların açılacağını sanır. ama şabalak aleyselam bilmez ki esas macera yeni başlamıştır. eh buna dayanamaz ve hayatta bir yitik olur.
kimisi ise parasını har vurup harman savurur sonunda darülacezeye düşer.
kimisi ise manen ve madden insanları bitirir. en sonunda ibadullah sivri külah ortada kalır biz de buna yalnız insan deriz.
kimisi ise hayatını bitirir biz buna intihar etmiş lanetli deriz.
ama hayatta bizi bitirir en sonunda ve bize mefta derler.
evet bitirmek fiiili beklemek fiiili ile hayatın mihenk taşıdır ve bence en önemli iki kelimedir.
