daimi üyelere tanınan geniş yetkiler,
birleşmiş milletler'in
demokratik olmayan bir sisteme sahip olmasının en büyük kanıtlarından biridir. birleşmiş milletler, dünya barışına katkıda bulunmaktan çok, bu konseye daimi üye olan devletlerin çıkarlarına uygun politika yürütülmesinin aracı olarak kullanılmaktadır.
yukarıda da belirtildiği üzere, daimi üye olan devletlerin çıkarlarına uymayan herhangi bir kararın, konseyden çıkması imkansız hale getirilmiştir. konseyin yetkileri oldukça geniştir ve devletler için
bağlayıcı kararlar alabilmektedir.
birleşmiş milletler genel kurulu üzerinde de yetkileri vardır. mesela bir konu hakkında güvenlik konseyi kendine tanınan işlevleri yaptığı sürece, genel kurul o konuda güvenlik konseyi'nin talebi olmadıkça karar alamaz ve tavsiyelerde bulunamaz. barış ve güvenlikle ilgili bir mesele genel kurul'da tartışılıyorsa ve harekete geçmek gerekliyse, genel kurul bu konuyu güvenlik konseyi'ne havale etmek zorundadır.
konseyin milletlerarası barış ve güvenliğin korunması ile ilgili yetkileri ise bm şartı'nın 6. ve 7. bölümlerinde 2 kısım halinde düzenlenmiştir.
· güvenlik konseyi, 6. bölüm çerçevesinde, milletlerarası barış ve güvenliği tehlikeye düşürecek uyuşmazlıklar veya durumlar bakımından bazı yetkilere sahiptir. ancak güvenlik konseyi'nin 6. bölüm çerçevesinde alacağı kararlar sadece tavsiye niteliğindedir ve devletler için bağlayıcı değildir.
· güvenlik konseyi, barışın bozulması tehdidi veya barışın bozulması ya da bir saldırının fiilen vuku bulması hallerinde 7. bölüm çerçevesinde yetkilerini kullanabilir ve devletler için bağlayıcı kararlar alabilir. zira devletler birleşmiş milletler'e üye olurken bm şartı'nın 24. ve 25. maddelerinde güvenlik konseyi'nin kendileri adına karar alabileceğini ve bunlara uyacaklarını kabul etmişlerdir.
güvenlik konseyi barışın bozulduğunu tespit ettiği takdirde ilk olarak geçici tedbirleri uygular. daha sonra konsey, bm şartı'nın 41. ve 42. maddelerinde belirtilen silahlı kuvvet kullanılmasını gerektirmeyen ve gerektiren önlemleri alır.
41. maddede belirtilen silahlı kuvvet kullanılmasını gerektirmeyen önlemler şunlardır:
· siyasi yaptırımlar
· ekonomik ambargo
· silah ambargosu
· ulaşım ve telekomünikasyon vasıtalarının kısmen veya tamamen kesilmesi
· diplomatik ilişkilerin durdurulması
42. maddede belirtilen silahlı kuvvet kullanılmasını gerektiren önlemlerse şunlardır:
· gösteri
· abluka
· kara, deniz veya hava kuvvetleri ile saldırı
not: birleşmiş milletler'in hiçbir zaman daimi bir silahlı kuvveti olmamıştır. bu yüzden konseyin 42. madde çerçevesinde alacağı kararlar teoride bağlayıcı olmalarına rağmen, uygulamada tavsiye niteliğindedir.