birinin büyümesini istemek 

adana çık aradan

  1. karşı komşunun çocuğu oldu geçenlerde..
    aslında ben pek bebek seven tiplerden değilim.. fazla iplememiştim doğal olarak bu doğum'u..
    herneyse efendim , bu çocuğun kalbi delikmiş , hatta daha önce de bir çocukları daha doğmadan annesinin karnında ölmüştü..
    gerçi yeni doğan bebeklerde oluyormuş öyle.. kalbi delik doğuyorlarmış.. yine de endişeliyim ama.. neyse..


    bizim eve getirdiler bebeği..
    kadınlar günü gibi bir şey vardı evde o gün.. ben de mutfakta börek çörek falan..
    annem girdi içeri ;
    - oğlum öpsene teyzeleri !? (bööyle şaşıraraktan..)
    + allah allaaah! anne sanki öpmemem çok anormal bir şey.. lan içerde birbirinden buruşuk 100 tane teyze var.. öpmem ben onları..(bööyle kızaraktan..)
    o sırada içeriye teyzeler tabiri caizse akın eder..
    - ohoo zeynep hanım , oğlan büyümüş..
    - ahiyyyih.. saçlara bak saçlara..
    ...
    ..
    o sırada bebek ağlar.. hayvan gibi ağlar durup dururken.. sonra benim yaşlarımda bir kız ;
    - ay bu çocuk ağlıyo yaa.. strident abisi gel sen al bakalım hihi..
    ben - ya ben.. ehheh.. neyse alayım , oopp op!
    (bkz: ay ben gülerim ama)

    aldım çocuğu.. sustu.. işte evin içinde gezdiriyorum .. odama geçtim bebek de kucağımda..
    lan dedim.. sevmelere doyamıyorum çocuğu ?..
    o anda hissettim aslında.. ne zamandır böyle bir şeyden mahrum kaldığımı..
    (harbiden 1 - 2 senedir çocuk doğmuyordu)

    ki o aralar sevgiliden ayrılma , arkadaşlarla bozuşma türü şeyler yaşamıştım ve ayrı bir yere gitmek istiyordum..
    ama öyle bir şey oldu ki.. bebek kucağımdayken içimden ''artık tuzla da yaşlanabilirim..'' dedim..

    zihnimde canlananlar .. o büyüyünce..
    gitar çalmayı öğretecektim ona.. galatasaraylı yapacaktım.. sünnet olurken benim elimi tutacaktı..
    benim gösterdiğim şarkıları dinleyip benim aldığım kitapları okuyacaktı..
    hayatının en kötü pilavını benim elimden yiyecek ve yine hayatında yiyebileceği en kral menemeni benim elimden yiyecekti.. ben yapacaktım resim ödevini..
    benim o çocukta emeğim olacaktı..

    aslında biraz da kafamdaki mahallenin kadrosu canlanıyordu..
    benim kanatlarımın altında mahallenin abisi olacaktı ..
    nah falan çektirecektim vs..

    böyle böyle düşünürken sevindirik oldum.. annesi geldi aldı ''biz gidelim artık..''..
    şöyle bir sağlam sarıldım ufacık velede..
    dedim ;
    ''allah zeval getirmesin çocuğa..''

    (bkz: hoşgeldin bebek)

    edit : az önce 4. kez kustu üstüme..*
    (strident, 08.04.2008 19:43 ~ 22:10)