tek örneği vardır bu mevzunun.
bir küçük emrah filminde vuku bulur.
emrah'ın babası hastadır, ama öyle nezle değil. adam artık balataları yakmış, götüne başına kablolar bağlı, robocop'un oluşum şeklinde omurga ve kelleden ibaret yaşamaktadır.
emrah'ın aklına babasının vurduğu sakat atları gelir, emrah da kabloları çeker. (malum ötenazi de türkiye'de yasal değil)
işte budur öldürecek kadar çok sevmek.
sonrası alışıldık son. emrah hapse girer (çocuk on sekizine gelmemiş, çarpık hukuk sisteminden heralde) ana orospu kız daha ileri sürüm orospu olur, hapiste gardiyan emrah'ın arkadaşını harcar
* emrah çıkar mutlu mesut eve döner.