|
|
- söylenen kişinin kendini bok gibi hissetmesini sağlayan ölümcül aşağılama biçimi.
(bkz: ter kokusu)
(bkz: ayak kokusu)
(bkz: burnun direği)(srce, 13.11.2004 12:33 ~ 12:45)
- söyleyene değil söyletene bakmak lazım olan söz öbeği. aşağılamadan ziyade, durum tespitidir.*
- dön kendi kıçını kokla denirse diyecek laf bulunamaz, kitlenir.
- (bkz: ağız kokusu)
(viola, 13.11.2004 16:50)
- yaz günlerinde otobüslerin dolmuşların buram buram ter kokması sonucunda kime yapılacağına karar verilemeyen eylem.
sıcak memleketlerde yaşayanlar bilir.
- kokuyu çeken ve diyemeyenin hali daha beterdir
(felis, 06.02.2006 23:30)
- söylenen kişi ve söyleyen kişi de bayan ise bunun nedeninin bir çekememezlik, bok atma, kıskanma ve hatta kıskançlıktan çıldırma olarak algılanması durumunu birlikte getiren olay...
- 40 milyona aldığım 77 yılındsan kalma ikinci el montun küf kokusundan dolayı bu aralar insanları bana karşı yapmasından korktuğum eylem.
- - kokuyosuuaan..
- ee?
- keen mi?
- atıl kollarıma..
- ohh.. aşkım.
- (bkz: du riechst so gut)
- anatomi uygulaması sonrası binilen belediye otobüsünde bile hissedilebilinen formaldehit kokusu sonucu yapılmasından korkulan eylem
- önyargı ölçer bir eylemdir. çoğu insanda kokmak kelimesi sadece kötü kokuyu çağrıştırır ancak güzel kokuların da kokmak kelimesiyle dillendirildiği yadsınamaz bir gerçektir. bilim ve bilimsel araştırmalar fedakarlık gerektirir. burnunuzun üstüne bir yumruk yeme riskini göze alarak bir önyargı testi yapınız, yolunuz açık olsun.
- öpüştükten* veya seviştikten* sonra denmez.
(anorash, 07.02.2006 14:00 ~ 14:00)
|
