|
|
- kişinin kendini tanımasıyla başlar. en önemli ve ilk adım budur. başlıkta daha önce egonun öldürülmesi açıklanmıştır. bu da bir nevi farkındalıktır. farkındalık sahibi insan artık kendi kötü huylarını da bilir, bunları eleştirir. kendi egosunu (ya da diğer bir deyişle nefisin) öldürür. bir eylemi kendi için yapmaktan vazgeçer. artık gerekliliği ve sevgiyi düşünür. safça. insanlarla doğrudan ilişki kurar ve bunun içinde sadece insanlarla olmak yatar. artık birisiyle konuşurken onunla bir şekilde yollarının ayrı düşeceğini düşünmez ve buna göre davranır. farkındalık hem iç hem de dış farkındalığı getirir. insan bildiğinden korkmaz. rahat hareket eder. rahat yaşar. iç farkındalığına ulaşan bir insan asla kötü niyet taşımaz. çünkü kötü düşüneceği anda farkındalığı ona engel olur. "sen bunu şu anda şu sebepten dolayı kötü algılıyorsun" der ona farkındalığı. köt olmak için ne kadar sığ olmak gerektiğini anlar ama rtık o bunu aşmıştır. sinirlenemez. hoşgörü gelir. lafda değil, işine gelene değil, gerçek bir hoşgörü. kendisine küfredene bile gülümseyebilir. saygı kavramı tam gelişir. hayatını yaşar. sadece yaşar ve mutlu olur. hayatta onu sadece dış etkenlerin haksızlığı üzebilir ama bu da zaten dünya gerçeğidir. ancak başka bir şekilde her şeyi de sorun etmez. çünkü farkında olan bir insan hem kendi hislerinin altında yatanları bilir hem de diğer olguları da olağan karşılayarak üzülmez.
farkındalık önce kendini öldürmekle başlar. kendini öldüren bir insan artık mutlu ve gerçeğe ulaşmış bir insandır.
|
