bir türlü ders çalışmaya başlayamamak  

hafta içi girilmesi gereken zilyon tane sınav (istediğiniz gibi dallandırabilirsiniz final, vize, quiz, ödev...) öncesi elzem olan şeyi yani ders çalışmayı başlatamamak. bünyeden asla olumlu cevabı alamamak. dönülür dolaşılır dersle alakasız her şey yapılır, oda gıcır gıcır temizlenir, takip edilen tüm sitelere girilir ama cık...

ders çalışmaya başlamanın bir türünün olanaksız olması durumu.

bunun bir sonraki versiyonu için
(bkz: şimdi yatayım yarın erkenden kalkıp ders çalışırım)

(bkz: @878443)

öğrenciler tarafından uydurulan müthiş ve gereksiz ihtiyaçlar sonucu yaşanan durumdur.bahaneler arasında tuvalete gitmek,birşeyler yemek,hava durumuna bakmak için tv/internet açmak,kafaya takılan bir şarkı suçlanarak mp3 çalar dinlemek,uzun süredir konuşmuyordum diyerek bir arkadaşa muhabbetin koyulaşmasıyla sonuçlanacak mesaj atmak,ertesi gün için çanta hazırlamak,yıllık karıştırmak...vb. yer alır.öğrencilerde çok daha başarılı mazeretlere rastlanmıştır.

çok normal bir durumdur, her insan öğrencilik hayatında böyle bir durumla karşı karşıya gelmiştir. ders çalışmaya başlamayı başarmış kişiye helal olsundur çünkü ders çalışmaya başlamak bir sanattır.

bir kompozisyonun ilk cümlesini yazmak gibidir, ilk cümle yazılabilirse kompozisyon su gibi akar, sonuç cümlesiyle de biter.

çeşitli bahanelerle zaman geçirilir, bir de bakılır ki gece olmuş, uykucuk gelir ve uyunur. "yarın, bugünün acısını çıkarıp 300 soru daha fazla çözeceğim" diye kişican kendisine söz verir ancak, bu sözler hep ertelenir.
(bkz: alternatif cem uzan sloganları)

çalışmamak uğruna en sevmediğiniz şeyleri yapmanıza bile sebebiyet veren hadise.


(bkz: türk filmi izlemek)
(bkz: şu şarkı son)
(bkz: bir kahve yapayim)
(bkz: hay ananı sikeyim)

(bkz: finaller bittikten sonra ders çalışmak)

konuyla ilgili olarak naçizane bir eserim için (bkz: @829681 )

ders çalışmak için gereken şartların olgunlaşması bekleniyordur ama her daim o şartlar ham kalmaya hüküm giymişlerdir.

sevgiliyle buluşulacağından bütün gün çok sevinçlidir güzel kızımız. günlerdir banyo yapmamasına rağmen yıkanmış paklanmış hazır ve nazırdır. ayrıca sevgiliyle buluşulmadan önce okula gidilip iki gün sonraki sınavın arkadaş tarafından fotokopiciye bırakılan notları alınacaktır. aniden telefon çalar.
- ya biz buluşamıcas galiba işim çıktı
der ve telefonu hanım kızımızın suratına kapatır. kızımız hüsranlardan hüsran seçer. ve bari gidip notları alayım da gelip çalışayım der. gider notları alır bu arada sürekli genç adamı aramaktadır lakin telefonlar bi türlü açılmaz. ayrıca sıcaktan cinnet geçirilmek üzeredir. bir de bok varmış gibi 3 tane tıka basa dolu tramvay gelir. yürümeye mi başalsam acep diye düşünürken son gelen tramvaya atlanır. sinir krizleriyle eve varılır. bu arada sevgili telefonu açmış ve kavga edilmiştir.
bilgisayarın başına geçilir, bir kahve yapılır, bir sigara yakılır, hala buraya yazılmaktadır. bütünlemeyi çıkaranın 7 ceddine küfür edilmektedir halen.
yan odadan sürekli yazdıklarımı okuttuğum arkadaşımın ders çalışmamasının benim çalışmamama etkisi nedir bilmiyorum ama hala lafı uzatıyorum ders çalışmaya başlayamıyorum. gidip bi kahve yapayım motive eder belki. hay ben böyle aşkın ızdırabını!!

genelde başlayamamak vicdanı rahatlatmak için söylenir. yoksa bildiğin başlamamak halidir. bu hal gün içinde, bilinç altında yatan "ders çalışmalısın" dürtüsünün etkisiyle tüm eylemlere yayılır. sonuç ne ders çalışırsın ne de başka bişey yaparsın. belki çok zorlarsan seneye alttan almanın o kadar da zor olmayacağına inanırsın.

uzun ve uzun vize ya da final geceleri öncesi 5 arkadaş hukuk çalışacağız sözdee gece yanımızda yemek olarak bulundurduğumuz burçak biskrem
içecekde kola neyse önümüzde bir kızdan çekilmiş sanırım 45 sayfa önlü arkalı bir not
biz o notu ilk kez toplandığımız masada gördüğümmüzden bu nedir yaa bırak bırak deyip
pes06 a sardık pes'ten sonra bi bakar yatarız dedik ama nerde saat sabahın 7si oldu
çalışmayada saat 1-1.30 civarı başlayalım dedik..
sonuçta herkez hukuktan kaldı
hala da bir muamma olarak geçilmeyi bekler durur senelerdir

bir karakter göstergesi. bu bünye sadece derste değil hayatının büyük bölümünde böyledir. istem dışında gelişen tüm olaylara kıçı ağır yaklaşır. yani odası kirlenince hemen temizlemez, haftasonu temizlerim der 3 gün o odada kalır.biraz üşengeçtir yani...

ecnebinin procrastination diye özetlediği, benim ise her gün yepisyeni fantezilerle geliştirdiğim yetidir. akla hayale gelmeyecek saçma etkinliklere imza atar insan, hayaller kurar, oturur seyahat planları yapar, kendine domain name arar, okuyacak kitap arar, izlenecek film download eder, sözlüktü facebooktu maildi zilyon kere kontrol eder, gitarına tel bakar, kız arkadaşına hediye bakar, sanki yemek yediği süre boyunca zaten çalışamayacağından günahsızmışcasına hababam birşeyler yer, hacı bende ne sorun var acaba deyip internetten konsantrasyonla ilgili ne bulursa okur, buralardan aldığı bilgilere dayanarak barok müzik dinlemeye başlar, feza buzluca'nın sayfasından indirdiği güzide barok müzik örneklerini hatmeder, arkadaşlarının web sitelerini ziyaret eder, kullandığı programları yeni sürümlerine upgrade eder, arjantinli şaban oda arkadaşıyla dalgasını geçer, ilk gördüğü çinliye long time no see der maymun eder, memelekete döneceği zaman için tiyatro bileti arar, ve yine en başa döner, hayaller kurar...

ama bir türlü başlayamaz çalışmaya

(bkz: koy detone)

her öğrencinin müzdarip olduğu dert.
genellikle vize haftasının ve ya final haftasının gelmesiyle son bulduğu söylenir.

(bkz: sınav günü ders çalışmaya başlamak)

hali hazırda önünüzde sözlük varsa mümkündür. rahat bırak beni sözlük!

vize, final haftası dışarı çıkıp arkadaşlarla oturmak, lan bir saat daha oturuyum gidip ders çalışmam lazım deyip eve gidince ne kadar dizi, film varsa oturup izlemek, gırgır, şamata yapmak ama bunları yaparkende vicdanın sürekli rahatsız olması durumu.

benim okul hayatım boyunca yaptığım şey. hep bu sefer başlayacağım denir fakat o bir sefer hiç gelmez bir türlü başlanmaz...