için gidiyor böyle yanıyorsun,bitiyorsun zat-ı muhtereme,
seni seviyorum ve özlüyorum'ların havada uçuşuyor,kronik bir söylemin haline gelmiş.
bir ya da iki kez duymuşsundur,seni seviyorum ya da özledim'ini.
hatta gün gelmiştir ki özledin mi beni soruna;bilemiyorum ki!cevabıyla başından aşağıya kaynar sular dökülmüştür.
ama sokakta bir kedi gördüğünde onu 10 saat 'ayyy canım,minnoşum,oh kuzum,ahh,uhh!! vs şeklinde sevdiğini görünce,ya da pet shopa gidip sevmek için kedi bakınca insanın midesine kramp giriyor haliyle.
ve tüm kedilere düşman kesiliyorsun.
kendini bir kedi kadar değerli ve sevimli hissedemiyorsun,insan olduğuna lanet ediyorsun.
gülümse hadi gülümse bulutlar gitsin
yoksa ben nasıl yenilenirim hadi gülümse
belki şehre bir film gelir
bir güzel orman olur yazılarda
iklim değişir akdeniz olur gülümse...
tut ki karnım acıktı anneme küstüm
tüm şehir bana küstü
bir kedim bile yok anlıyormusun
hadi gülümse
sazlarım vardı ırmaklarım vardı
çakıl taşlarım vardı benim
ama sen başkasın anlıyormusun
başkasın
(bkz: yok böyle bir şey!)
dedem öyle der hep yok böyle bi şey.. derler ki eskiler evden kedi bile gitse aranır.. bir insan bir kediyle kıyaslanabilemez. o yüzden de yok böyle bi şey!..
