bir kadını ağlatmak  

bir kadını ağlatmak çok zor değildir aslında. kadınlar her şeye ağlayabilir; bir filme, bir şarkıya, bir yazıya... en az erkekler kadar yani! ama bir kadını yürekten ağlatmak zordur. eğer bir kadın yürekten ağlıyorsa, ağlatan onun yüreğine ulaşmış demektir. ama o yüreğin değerini bilememiş olacak ki ağlatan, gözünü bile kırpmadan teker teker batırır iğnelerini yüreğe!

işte o zaman koca bir yumruk gelir oturur boğazına kadının. yutkunamaz, nefes alamaz; çünkü o koca yumruk canını çok acıtır. gözleri buğulanır kadının sonra. ağlamayacağım, der içinden. ama engel olamaz işte. çünkü yüreğine ulaşmıştır birileri ve iğneler saplamaktadır.. bu acıya ne kadar karşı koyabilir ki bir kadın. ince ince süzülür yaşlar gözünden;

önce birkaç damla, sonra bir yağmur seli... ve kadın ağlar; hem de çok!

sanmayın ki gidene ağlar kadın! gidenin giderken koparttığı yerdir onu ağlatan, orada bıraktığı yaradır. o yaranın hiç kapanmayacağını, kapansa bile izinin kalacağını bilir kadın; o yüzden ağlar.

ama bilir misiniz, ağlamak kadınları olgunlaştırır. her damla, daha çok kadın yapar kadınları. her damla bir derstir çünkü. bazen kadınlar ağladığında çoğu insan, ağlama niye ağlıyorsun ki, değmez onun için derler. bilmediklerindendir böyle demeleri. çünkü yürekleri acıyan kadınlar ağlamazlarsa, ölürler. içlerindeki zehirdir onları öldüren! ağlayarak o zehirden kurtulur kadınlar, o irini temizlerler yaralarındaki! çünkü bilirler, o irin temizlenmezse iltihaba dönüşür yaraları. dönüşmemesi lazımdır oysa. o yüzden de bolca ağlarlar.

zaman geçer sonra. kadınlar kendilerine sarılmayı öğrenirler. umarım öğrenirler, yoksa ruhlar sapkın yollara çarpar kendini. sapan ruhların doğru yolu bulması da yeni acılar demektir. bunu bilir kadınlar, o yüzden eninde sonunda öğrenirler kendilerine sarılmayı...

çok ağlayan kadınlar, bir çok şeyden vazgeçen kadınlardır aslında. her damla olgunlaştırır kadınları evet ama olgunlaştıkça o safça inandıkları aşk gerçeği onların gözünde küçülür. küçüldükçe değerini yitirir ve işte o zaman kendilerine sarılıp, yeni bir kadın yaratırlar kendilerinden. güçlü, yenilmez, mağrur ve aşka inanmayan...

insanlar soruyorlar çoğu zaman neden bu kadar çok bekar kadın var diye; hepsi kariyer derdinde olan. çünkü inançlarını yitirdi o kadınlar. zamanında yüreklerine o kadar çok iğne saplandı ki, o kadar çok ağladılar ki! artık kendilerinden başka bir doğru olmadığına inanıyorlar, o yüzden kendilerine sarılıyorlar. çünkü biliyorlar ki sarıldıkları adamlar onları hak etmedi; hem de hiçbir zaman! hep bir çıkarları oldu sarıldıkları adamların. e o zaman niye sarılsınlar ki!

niye sarılalım ki!

etrafınızda yürekten ağlayan bir kadın varsa bilin ki olgunlaşıyordur.

bilin ki, gerçekleri kabul etmeye başlamıştır. bilin ki, artık aşkın olmadığına inanmıştır. bilin ki, sarılacak tek bir doğrusu kalmıştır. o da kim, ne diye sormayın artık. çok ağlayan kadınlar, eninde sonunda kendilerine sarılırlar çünkü!


edit:yazan kişi tarafımdan bilinmemektedir.

bazılarının yapmaktan çok zevk aldığı şey..

bi de şöyle kötü ve kaba bir yolu var: alacaksın gülün en dikenlisini... açıkta gördüğün neresi varsa savuracan; suratına, koluna, bacağına... dikenler batarken kanlar damlayacak. kan ve gül, gül ve diken kombinasyondan kombinasyona giderken kadının yüksek sinir dalgası içinde ağlaması.

herşeye ağladıkları doğrudur; tv'deki aile facialarını anlatan programlara; haberlerde trafik kazası sonucu dailan ailelere; filmde kavuşamayan iki sevgiliye...ama kendisi için ağlamaları çok zordur ne zaman ki kendisine yapılan bir kötülük için ağlıyorlarsa bilin ki canı çok yanmıştır.

(bkz: annenin ölmesi)
(bkz: babayı ağlarken görmek)
(bkz: evladın ölmesi)

karşısındaki bayanın kendisini ciddiye alıp almadığını,gözyaşı miktarıyla ölçecek olan erkeğin düşünmeden yaptığı davranışlar veya düşüncesiz sözler neticesinde ortaya çıkabilecek kötü durum.

bazen buna şahit olunmaz.

beklenmedik zamanda gelen bir darbe oldu. hoş darbenin hangisi beklenirdi ki? bu darbe ağır oldu, bu darbe kadını kendine getiren bir iyi hal oldu sonunda.
çaresizlik içinde ağlıyordu kadın. güçlüyüm derdi ama kolu, kanadı kırılmıştı bir kere. sevdiği bir adam, sevildiğini zannettiği bir ilişkisi vardı. buydu o’na ağır gelen. nasıl olur da anlamamıştı, nasıl olur da bu derece hesapsız sevmişti o’nu. olan olmuştu ve işte sonunda ağlıyordu. o ağladıkça diğeri içten içe memnun oluyordu. zannediyordu ki dökülen her yaş o’na idi, dökülen her yaş o’nu bağışladığını gösteriyordu. yanılıyordu. kadının öbür yarım dediği o şimdi herhangi biri olmuştu. dökülen yaşlar kadının kendisineydi. kendine verdiği eziyetin pişmanlık demeçleriydi akan her yaş. kadın ağlayarak kendine sarılmayı öğrendi. biri olmadan da devam edebilirdi kaldığı yerden. ağlayacaktı, içindeki nefreti bu sayede dökecekti. içinde o’na dair ne sevgi kalacaktı, ne de nefret.
bir kadını ağlatmak o’na yapılan bir iyiliktir. kadın bu sayede kendi kendine yeteceğini görür, kendine sarılır, hiç olmadığı kadar mutlu olur.

aslında herşeye ağlarız biz.yoldaki dilenciye,üşümüş,aç,derbeder bir bebeğe, filmlerde hüzünlü sahnelere,çaresiz bir aileye kısaca hayata ağlarız biz... ancak ağlatmak vardır ki yüreğimizin derinliğine ulaştığında canımızı çok yakan,sanki sonsuza kadar ağlamamıza sebep verecek olan...sevgilidir,yardır oraya ulaşacak güçte olan,bizi ağlatan... ailemizden birinin ölümü bile o kadar yakmaz içimizi... ama sevgiliyse yitip giden,terk eden,aldatan ve üzen o zaman ağlamamak için hiçbir sebep yoktur... sevince tüm dayanağımız,hayatımız,gözümüzün gördüğü tek şey olur... giderse yıkılır bütün dünyamız,temelden derince sarsılırız bir daha asla eskisi gibi sağlam olmayacağını biliriz kalbimizin,ama ne çare katlanmak gerekir buna... her yeni gelenle savrulduğumuzu farkettiğimiz an ne sevgi,ne aşk kalır içimizde... hayattan soğur,sadece kendimize dayanır,kendimizi severiz... bir anne için çocuğunun ölmesi,bir bayanın sevdiği adam tarafından terk edilmesi,aldatılması... kadınları ağlatmaya yeterlidir...

erkeklerin yapmakta hiç zorlanmadıkları olgu.

sevgili sözlük,
bu konuda bir sıkıntı çekmiyoruz zaten. asıl dert tekrar gönlünü almak. yardımcı olursanız sevinirim.

cinsiyet: e
rumuz: ubiq

en büyük salaklıktır. ondan sonra otur sustur bakalım...

aslında ağlatanın içten içe kendininde ağlamasına sebep olur.

(bkz: bir erkeği ağlatmak)

yedi büyük günaha eklenerek sekizinci büyük günah olarak kabul edilmesi gereken davranış.

kadınların ağlayacak birşey bulma konusundaki üstün yetenekleri gözönüne alınınca çok büyük gayret göstermek gerekiyor bu günahı işlememek için.
(bkz: kuaförün boyadığı saçın rengini beğenmeyip ağlamak)

kadınlar doğaları gereği erkeklerden 5 kat daha fazla ağlarlar.(ya da 3)
bu yüzden onları ağlatmak tabi ki çok kolaydır.
peki ya hiç ağlamayanları? ya da herkesin ağlamıyor zannettikleri...
kadınlar öyle bir ağlar ki ister gözlerinden yaşlar dökülsün ister dökülmesin.içinden ağlarsa boğulur, akmayan gözyaşları içini yakar, eritir. o yüzden eğer ağlattıysanız bir kere dönüş yok. bırakın rahatlasın. ama hiç ağlamıyorsa bilin ki bir yerlerlerde mutlaka içi ağlıyordur...

kadınların gözyaşı bezlerinin büyüklüğünden dolayı erkekleri ağlatmaktan daha çabuk gerçekleşebilecek durumdur.kadın regl dönemindeyse "ot" ve "bok" aracılığı ile çabucak gerçekleşir.(bkz: ota boka ağlamak)

(bkz: bir martıyı ağlattın sen)

şimdiyse ağlıyor leyla.

ne yapması gerektiğini bilmiyor halil. zaten ağlayan kadınlar karşısında ne yapması gerektiğini tam olarak bilen biri henüz doğmadı. bir kadın ağlamaya başladığında yapacağımız her şey aynı derecede mantıklı ya da saçma görünebilir. kadının saçlarını okşamakla onu tokatlamak arasında sanıldığı kadar büyük bir fark yoktur artık. iki durumda da bir kadını ağlatmışızdır çünkü. biz apartmanın önünde park ettiğimiz arabada onun gözyaşlarının dinmesini beklerken, kendimizi yoldan geçenlerin gözüyle görür ve suçluluk duyarız. karşı apartmanın kapıcısı bize uzaktan bakmaktadır. siyah şemsiyeli iki kadın yüzlerini buruşturarak uzaklaşırlar. çiselemeye yeniden başlamıştır yağmur. kadının ağlayışı şiddetlendikçe elimiz silecekleri çalıştıran düğmeyi arar.

(bkz: tuna kiremitçi)
(bkz: yolda üç kişi)

bazen intikam duygusu kabardığında en büyük hazzın duyulduğu andır bir kadını ağlatmak.ne dövsen o hazzı alabilirsin ne sövsen.gerekli olan sadece dikkatlice ayar vermektir.zaten ilk ayar bir kroşeye,ikinci ayar bir aparkata,3. ayar da nakavta eşdeğer olabilecektir.gözünden süzülen iki damla yaşı gördükten sonra bir de hıçkırıklara boğulduğunu duyarsan..işte an o andır..
bu noktadan sonrası da ağlatılan kadına karşı olan sinirin büyüklüğüne kalmıştır.o anda onun sana ihtiyacı vardır..senin önünde de iki seçenek..ya dönüp arkanı basıp gitmek ya da kalıp orda "öyle demek istemedim ama kızdırdın beni bi daha olmasın e mi?" şeklinde teskin etmektir.ilk söylediğimin yapılması ilişkinin tamamen bitme riskini yüksek dozda taşır fakat bu kumarı göze alan erkek şunu test ediyor demektir."bakalım bana ne kadar bağlı?" denizci düğümüyle bağlıysa zaten sen daha mekandan ayrılamadan "gitmeeaaa böhühhühühhhüüüü" şeklindeki bir böğürmeyle karşılaşma ihtimali yüksektir.bağlılık azaldıkça bu olayın olma zamanı uzar.hiç yoksa olmaz zaten böyle bir şey.(lan ben ne diyorum anuna koyim)

bu anlattığım kadın ağlatma şeklini olmadık bir durumda yapmayınız...karşınızdakinin mutlaka bir hatası üzerine olmalı ki haklı yanınız olsun.yoksa kamaşullahı kökünden tutar,içip içip onu hatırlarsınız.(bkz: dimyata pirince giderken evdeki bulgurdan olmak)

oldukça kolay olan şeydir. o kadar kolaydır ki bazen nasıl olduğunu siz bile anlamazsınız. zaten herkes bilir ki, bir kadın ağlatılmaz, ağlayan kadın kendi kaşındığı için ağlamaktadır. siz gayet normal davranırsınız ama o süper alınganlık gücünü kullanır veee... evet bildiniz, ağlar. size de onu alıngan olmakla ve ota boka ağlamakla suçlamak düşer. suçlamalar aklını başına getirmeye yetmedi mi? o zaman bi de ona bağırmayı deneyin. en azından korkusundan susar. yine mi susmadı? kendi haline bırakın, kapıyı çarpıp gidin.
ayrıca
(bkz: ybsg)

(bkz: candy form the baby)

kadın bu; güldürmek kadar kolaydır ağlatmak..

samimi değilse "ağlamak kadının tuzağıdır"

musevilerin, tanrı ile insanın konuşmasını anlatan kitapları talmud'dan alınmıştır ve şöyle biter:

"...bir kadını ağlatırken çok dikkat edin, çünkü tanrı gözyaşlarını sayar! kadın erkeğin kaburgasından yaratıldı, ayaklarından yaratılmadı, öyle olsaydı ezilirdi; üstün olmasın diye başindan da yaratılmadı. ama göğsünden yaratıldı, eşit olsun diye... kolun biraz altindan korunsun diye... kalp hizasindan sevilsin diye..."