bir eflatun ölüm  

dün aklıma gelen ve hasretle eve koşup kezlerce dinleyerek rahatladığım muhteşem ezginin günlüğü şarkısı.
"değişen bir şey yok hiç
ölüm hariç.
aynı gökyüzü aynı keder" sözleriyle bitmesine rağmen bana garip bir huzur verir bu şarkı.

tam anlamıyla bir teslimiyet şarkısıdır...

aslında bir behçet aysan şiiridir...

kırgınım, saçılmış
bir nar gibiyim

sessiz akan bir ırmağım
geceden
git dersen giderim
kal dersen kalırım

git
dersen
kuşlar da dönmez, güz kuşları
yanıma kiraz hevenkleri alırım

ve seninle yaşadığım
o iyi günleri,
kötü
günleri bırakırım.

aynı gökyüzü aynı keder
değişen bir şey yok ki
gidip
yağmurlara durayım.

söylenmemiş sahipsiz
bir şarkıyım

belki
sararmış
eski resimlerde kalırım

belki esmer bir çocuğun dilinde.

bütün derinlikler sığ
sözcüklerin hepsi iğreti

değişen bir şey yok hiç
ölüm hariç.

aynı gökyüzü aynı keder.

aslında ezginin günlüğü dediğiniz zaman biraz durmak gerekiyor. bu kadar kaliteli müzik yapan bir grubun bu kadar güzel bir şarkısı olması gayet normal bence...

ezginin günlüğü şiirin hepsini bestelememiş sanıyorum. en azından söylemiyo. (aynı gökyüzü aynı keder değişen bir şey yok ki kısmı alınmaz mı yaa)
neyse bu şarkı çemberimde gül oya'da çaldı hatta yine sanırım ki esin afşar söledi; -sultan'ın intihar ettiği sahne, izleyenler hatırlar.- bu şarkının nasıl duygu yüklü olduğunu anlatamam ve hiçbir yerde bulamıyorum. ezginin günlüğü'nünkini sevmedim sönük kalıyor diyebiliirm. süper bir şarkı.

ezginin günlüğü nün en güzel en anlamlı şarkılarından biridir. diğerleri için ;

(bkz: bekle beni)
(bkz: düşler sokağı)

öyle güzeldir ki bu şarkı, sessiz akan bir ırmak olur geceniz, gününüz, elinizde ne varsa işte.

kitap kafelerin müdavimi olma sebeplerimden biridir ezginin günlüğü. kitap okurken dinlenesi. sohbeti duyguların paylaşımı haline getirebilme özelliği bile vardır. insanı yumuşatır, karşınızdaki sizi dinler; dinliyormuş gibi yapacaklar zaten sıkılıp uzarlar...

acıtan bir şarkıdır.

yakan şarkı

hem müzikal açıdan hem de sözlerin mucizesinden dolayı müthiş şarkı...

(bkz: git dersen giderim kal dersen kalırım)

ezginin günlüğü'nde duyduğumuz hali şöyledir:

orda duruyorsun, terkedilmiş
beyaz ve nazlı

git diyorlar, gidiyorsun
kal diyorlar, ne bir ses, ne bir şarkı

kırgınım saçılmış bir nar gibi
sessiz akan bir ırmağım geceden
git dersen giderim, kalırım kal dersen
git dersen giderim, kalırım kal dersen

söylenmemiş, sahipsiz bir şarkıyım
söylenmemiş, sahipsiz bir şarkıyım
git dersen giderim
kal dersen kalırım

kırgınım, saçılmış bir nar gibi
kırgınım, saçılmış bir nar gibi
sessiz akan bir ırmağım geceden
git dersen giderim, kalırım kal dersen

ezginin günlüğü'nün "oyun" adlı albümündedir bu şarkı.
"söylenmemiş, sahipsiz bir şarkıyım" diye haykırdığında solist,sözcükler bir jilet olur kanatır adeta sizi.
tuhaf bir dinginlik de verir;biraz sessizliğe biraz ıssızlığa ait...

esin afşar 1987 yılında farklı ve bence çok daha duygulu bir şekilde seslendirmiştir bu şarkıyı. çemberimde gül oya dizisinin de bir bölümünde çalmıştır bu şarkı. sultan sabaha kadar kızı zarifenin başında kuran okur, namaz kılar, kızının başına gider, ona son bir kez konuşur, odadan çıktığında kapının önünde nöbet beklerken uyuyakalan mahsun'u görür, ona buruk bir gülüş fırlatır ve hem ibrahim'i, hem kendini öldürmek üzere evden çıkar. fonda bu şarkı çalmaktadır.

ezginin günlüğü'nün günlerdir dinlediğim şarkısıdır. içindeki o duygusal ritmin nakarat bölümüne gelince yükselişi , yeryüzünden göğe kanatlanmak gibi bir his uyandırıyor insanın içinde. söylenmemiş sahipsiz bir şarkıyım , git dersen giderim, kalırım kal dersen kısmı , göğe çıkarırken yakıyor ama.

behçet aysan şiiridir. ezgi'nin günlüğü'nden dinleyin şimdi, dörde özlem'de. "söylenmemiş sahipsiz bir şarkıyım, git dersen giderim; kal dersen kalırım."

hiç de utanmadan ezilmeden kendini içindekini inkar etmeyip anlatma meselesidir bu şarkı. tüm kırılganlığa rağmen yine de istediğini basbaya tam ortaya koyabilmektir. bu sözleri işitip havalara giren yahut bu sözleri söyleyemeyecek kadar kendini gururlu adleden insanlar sahteliklerinin kölesi olacaklardır ömürleri boyunca. o naylon kılıfın içinde eskimeden yıpranmadan ama içleri ukde dolu öleceklerdir.

"kırgınım saçılmış bir nar gibi

..

sessiz akan bir ırmağım geceden

..

söylenmemiş, sahipsiz bir şarkıyım"

behçet aysanın müthiş dizesiyle açılış yaparken dolu dolu hissettiren ve hayatın gizini çozmuş melodisiyle akıldan çıkmayandır.

"kırgınım saçılmış bir nar gibi, sessiz akan bir ırmağım geceden.."
-şimdi size olun diyecekler; kadın olun, anne olun, sevgili olun. olma!- durmadan çomak sokan bir tarafı var hayatın, bazen en sevdiklerimizin. ne hissettiğimizden çok ne soylediğimizdir akılda kalan ve sonrasında aranan samimiyetin adı -dostluk,aşk- gibi kavramlarla boşaltılmış tamamen. unutuluyor sozler, unutuluyor gidenler, kalanlar; tek gerçek hissettiklerimiz ve en samimisi.. sonrasında; git diyorlar gidiyorsun; kal diyorlar, ne bir ses, ne bir şarkı.. o yüzden -olmayın-!

şimdi salkım saçak saçlarımda, yaralarımda hüzün sevdalısı şarkılar. dilimi bağlıyorum gündüze, gecenin omru uzasın diye. tellerimde çakıl taşları, izimi bıraktım ırmaklara. yollar düş olmuş; düş, bir leylak misali solgun.orda duruyordum beyaz ve nazlı..

" kırgınım saçılmış bir nar gibi.. "

bu havalarda iyi gelmeyen şarkı.
söylenmemiş, sahipsiz sözlerinizin üzerine çok acıtan bir beste yapmak gibi sanki.
saçılmış bir nar gibi kırgın olmak; sanırım bu kelimeleri bile aşmak.