bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp*  

insan herşeyi bilemez bu bir kusur değildir, bilinmeyen şeyi öğrenmeden yapmaya çalışmak asıl sorundur

bilmek, öğrenebilmek için okumak gerekir. okuduklarımızıda hayata gaçirebilmek çok daha önemli bir hadisedir. okumuş olmak önemli değil. önemli olan okunan ve anlaşılanların aynı kalitede etrafına sunabilmektir.

bilmemek demek, öğrenmemiş olmak demek olduğuna göre bilmemek de öğrenmemekle aynı derecede çok ayıptır. bir daha görmiyim.

doğruluğu su götürmez bir söylemdir; kaldı ki en büyük ayıp, sana bu lafı onun yüzüne çarpma ihtiyacı hissettiren muhatabın yaptığıdır.

öğrenmek için herhangi bir ekipmanı hatta öğretmeni bile olmayan bir köyde yaşayan insanlar için söylendiğinde gerçekten ayıp olan söz bütünü. insanın aklına "urfa'da oksfort vardı biz mi okumadık" sözlerini getirebiliyor.

cehalete sıkı sıkıya bağnazca bağlanmak ayıptır yoksa cahil suçu yok anlamına gelen atasözü...

(bkz: yobaz)

(bkz: verecek ışığı olmayan karanlığı sever)

bilmeyenin en büyük silahı olan cümle

(bkz: bilmemek ayıp değil bilmediğini bilmemek ayıptır)
(bkz: her konuda söyleyecek bir şeyi olan insan tipi)

konuyla ilgili ya da ilgisiz bir yiğit özgür karikatürü:

-alo! bilinmeyen numaralar servisi mi?
-evet, buyrun?
-bilinmeyen numaralar değil öğrenilmeyen numaralar ayıptır...
-anlıyorum, ayrılmayın...
-ayrılıcam!

cahillerce iyiden iyiye kötüye kullanılan söz. yeni bir şeyler öğrenmek ne kadar güzelse, zaten bariz şekilde ortada olan konuları sormak dabir o kadar salakçadır. misal " hocam, su ıslak mıdır?" "hocam, kar beyaz mıdır?" " haftasonu demek ctesi pazar mı demektir?" gibi soruları size yöneltip siz kızınca da " ama bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp" derse işte o zaman katil olmanız kaçınılmazdır.

cevap,


ergen çağında bir erkek çocuğu: ama öğrenmeye çalıştığımız her şeye ayıp diyorlar...

cevap,
aklı başında adam: işte tamda bu yüzden yavrucum.