bildiğini sanmak  

bildiğimizi sandığımız düşüncelerimizin varolma ihtimalini bile düşünmediğimiz sanrılarımızdır.

bilmeyi, "biliyorum," demek zanneden, öğrenmek için zaman harcamaktan kaçınan, bilgiyi hayata geçirip kişiliğiyle bütünleştirmekten çok uzak, "bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp" sözünü tersine çevirmiş cahil varlıkların genel tavrı.

uzun zamandır ekşi sözlükte sözlük ambleminin üzerindeki siyah şeritin üzerine gelindiğinde: "bir insanın bildiğini zannettiği bir şeyi öğrenmesi imkansızdır" - epiketos -
yazıyor. bir sözlüğün söyleyebileceği en güzel sözlerden biridir.

durum öyle ki, bir çok giride verilen bakınızlar sonradan acaba ben bu cümleyi doğru mu yazdım diye bir kez bile akıldan geçip kontrol edilmediğinden, ilgili başlığa yönlendrilemiyor ve böyle bir başlık bulunamadı, şöyle bir şey var tarzında mesajlarla karşılaşılıyor.

türkçe konuşan ve yazan insanlar olarak bir çoğu doğru bildiğini zannetmeye devam ediyor ve,

* "her şey dahil" yerine" "herşey dahil..."
* "ben de katılıyorum.." yerine "bende katılıyorum"
* "bizimle çalışır mısınız ?" yerine "bizimle çalışırmısınız?"
* "var mısın, yok musun ?" yerine "varmısın, yokmusun"

yazmaya devam ediyor.. doğru bildiğini zannederek.. doğrusunu araştırmadan, her gün nasıl yazıldığını görse de kör olmayı tercih ederek kendi yanlışını gözümüze gözümüze sokuyor.

* hiçbir şeyinize dahil değilim.
* hiçbirinize katılmıyorum.
* çalışmam.
* yokum..