|
|
- benim adım istanbul, yaşım bir ya da birkaç, geri kalan bütün asırlarım hayal kırıklığı. benim her birkaç yaşım öncekileri unutabildiğim sürece var oluyor, her bir sokağım ve her bir anım ve her bir yaşanmışlığım unutulmaya kodlu. benim adım istanbul ve bu anlattıklarım benim hayatım değil, hayatta kalmak için tek şansım.
burada bir gecenin başlama anı onun bitme anıyla eş anlamlı, tüm bu keşmekeşte, tüm bu şaşaada, tüm bu yıkım-dökümde aslında hiçbir şey olmuyor. burada bir geceyi ve hatta bir gündüzü başından sonuna kadar yaşamayı becerebilirseniz, sonunda isminizi bile unutabilirsiniz. burada bütün isimler unutulur, burada bütün isimler sonunda sadece istanbul olur; burada tüm bu koşuşturmaca hiçbir yere bakmaz, asla hiçbir yere ulaşmaz, koşuşturmanın amacı koşuşturmanın kendisidir. ciddiyet ve ciddiyetsizlik, her ikisi de böylesi uç noktalarda yaşandığı sürece, soytarılığın adı rahatlıkla mühim sıfatlarla takas edilebilir.
burası istanbul. benim adım istanbul. adınızı dahi unutabildiğiniz sürece, bu halimle var olmaya devam edeceğim.
(bkz: benim adım ankara)
|
