|
|
- ben türkiyeliyim söyleminden farklı,antropolojik köken ifade eden cümledir.bu ülkedeki vatandaşlık statüsü açısından kimse bu cümleyi söylemedi diye suçlanamaz.fakat ben x im (x=türk den farklı tanım) şeklinde art niyetli;art niyetli;çıkışlar karşısında bunları eritebilecek topluluğun ırk tanımlama cümlesidir.kişi zamiri(1.tekil şahıs+antropoloji sıfatı).çünkü türkiye.xiye değil
- (bkz: türk müsün yoksa insan mı)
- söyleyenin anında ırkçı, faşist damgası yiyeceği tümcedir. böyle bir salaklık da ancak türkiye'de olur herhalde. insanın etnik! kökenini bilmesinde, geleneğini göreneğini yaşamasında, kimliğinin farkında olmasında ne gibi bir sakınca vardır? türkiyelilik ile türklük de bir değildir. türkiye'nin ben rumum diyen vatandaşları türkiyeli olabilirler ve kendilerini türk gibi hissetmek zorunda değillerdir. ben kürdüm diyen vatandaş da türkiyelidir ve türk olmak zorunda değildir. sonuç olarak kişinin etnik kökenini ve kimliğini bilmesinde ve bununla gurur duymasında bir sakınca yoktur. kişinin bunu üstünlük aracı olarak kullanması da kişinin etnik kökeni ile değil, hayatta tutunacak başka birşeyi olmayacak kadar zavallı olmasıyla ilgili bir şeydir.
- söyleyenin anında ırkçı-faşist damgası yemesinin sebebi; basın yayının özendirici politikaları ile, eğitim sisteminin de yabancı dilde eğitim ile insanlara aşıladığı aşağılık duygusu olan cümledir. halbuki mensubu olduğu ırkla gurur duymak ve değerlerine sahip çıkmak her insan evladının olduğu gibi türklerin de hakkıdır, hatta sorumluluğudur*.
fakat kimi zaman bu ve benzeri yargılar zayıf kişilik sahibi, kendine güveni olmayan insanların kendilerini değerli hissetme çabalarında öne sürebilecekleri yegane nitelikleri olarak karşımıza çıkabilmektedir. eğer bu kişiler bu yöntemle itibar edinme çabalarında başarılı olurlarsa, bunun gittiği yer bellidir ve çok tehlikelidir*. çünkü bu gidişatın sonucunda milliyetçilik de dahil olmak üzere herkes kaybedecektir. zaten hangi ırk için olursa olsun ırkçılığın en başarılı olduğu alan milliyetçiliği karalamaktır.
- ulusal bütünlüğü yansıttığı söylense de, yurt toprakları içinde sadece türk kökenli olan vatandaşların bulunmaması sebebiyle yine sonu ayrımcılığa giden söylem.ben kürdüm gibi laflardan rahatsız olan bünyelerin, üzerine basa basa söylediği sözdür ayrıca. (bkz: ben atatürk genciyim)
- eğer antropolojik yönden söyleniyorsa öncesinde çok araştırma yapılması gereken cümledir. sonuçta türkler orta asya'dan günümüz türkiye'sine yerleşene kadar birçok başka ulusla ilişkiler içinde bulunmuştur ve türk ırkı diğer ırklarla karışmıştır. bugün kendini öz türk zanneden birçok insanın bile atalarının arasında bulgarlar, arnavutlar, tatarlar, vs. çıkabilmektedir. (bu kesinlikle göçmenleri kötülemek veya türklere laf sokmak amacıyla yazılmamıştır.)
fakat atatürk'ün konu hakkında mükemmel bir sözü var:
(bkz: ne mutlu türküm diyene)
- ben kürdüm (bu vurgu bir ayrılıkçı kürdün ağzından malum sebeplerden çıksa bile) diyenlere sonsuz bir hoşgörüyle yaklaşan insanlar, nedense vurgulanan türklük olunca rahatsız oluyorlar.insanın kendi ülkesinde, aman şimdi yanlış anlarlar, faşist falan derler neme lazım düşüncesiyle "ben türküm" diyememesi daha mı sevimli olurdu acaba, bu kimliklere eşit uzaklıkta duramayan insanlar için?durup dururken söylemişliğim yoktur;ama örneğin bir tartışma esnasında, etnik kökenini bir tehtit unsuruymuş gibi bağıra çağıra söyleyen (ki bu türden birkaç vaka başıma gelmiştir) taraflar karşısında dut yemiş bülbül gibi oturmak da bana göre değildir.kısacası, insanlar art niyetle ben şuyum ben buyum diyorsa "ben türküm" sözü de kimseye ağır gelmemeli.
- ingiltereliler ingilizse türkiyeliler de türktür. siz de türkiyeliyseniz ben türküm diyebilirsiniz.
- küçükken söylediğim sözdür. fakat her türkün asker doğduğunu öğrenip, bebeklik fotoğraflarıma bir göz attıktan sonra küçükken yalan söylediğimi anladım.
- artık ı am turkish şeklinde değişen cümle
(bkz: ingilizcenin bokunun çıkması)
- küreselleşen dünya vatandaşları arasında memleket söylemek arka sıralarda olduğu için, türk vatandaşı olup da bu tip insanlar grubuna dahil olaların konuşamlarının başlarında söylemeyecaklari sözdür.
bu bzim için değil her ülke insanı için geçerlidir. küresel dünyayla btünleşmeyen bir alman da pekala -daha geçenlerde birisiyle muhatap oldum- önce ben alman'ım diyor. kardeşim alman olmandan bana ne? ne yaparsın? işin gücün insanlığa hayrın nedir? diye sormadım ama sorsam da ben alman'ım demeye devam edecekti muhtemelen. demem o ki yalnız bizm sorunumuz değil. bu daha bir süre böyle gidecek anlaşılan.
barış manço rahmetlinin bir şarkısı vardı. sözleri pek manidar olduğundan buraya aktarıyorum:
hemşerim memleket nere - barış manço
kendimi bildim bileli yollarda tükettim koskoca bir ömrü
bir uçtan bir uca gezdim şu fani dünyayı
okumuşu, cahili, yoksulu, zengini hiç farkı yok hepsi aynı
sonunda ben de anladım hanyayı konya'yı
sanki insanlık pazara çıkmış ekmek aslanın ağzında
bir sıcak çorba içermisin diyen yok
dört duvarı ören çatısını kapatıp içten kilitlemiş kapıyı
bir döşekte sana serelim buyur diyen yok
tek bir soru hemşerim memleket nire?
bu dünya benim memleket
hayır anlamadın hemşerim esas memleket nire
bu dünya benim memleket
tövbe, tövbe, tövbe
kardeşlik ve eşitlik üzerine uzun uzun nutuklar çekip
niye senin derin benden koyu diye soran çok
kaşının altında gözün var diye silahlanıp ölüme koşarken
kalan dul ve yetim ne yer ne içer diye soran yok
barış garibim bulamadı çözümü oturdu etti bunca sözü
gelin hepberaber anlaşalım diyen yok
zaten paramparça bölünmüş ve yaşanmaz olmuş dünyamız
daha fazla kesip bölmeye hiç gerek yok
tek bir soru hemşerim memleket nire?
dedim ya yahu bu dünya benim memleket
hayır anlamadın hemşerim esas memleket nire
bu dünya benim memleket
tövbe, tövbe, tövbe
|
