|
|
- alişan satılmış'a ait bir şiir:
"ankara'da söz varken anadolu'da niye yüz vardır
sorsan söylerdim sana
artık fotoğraflar renkli
beklemek adreslerde anne adı olduğunda
umudu gözlerin ötesinde
akrep sarnıcı bilmecelerin yabanıl ciddiyetinde
çarmıha ger
lütfen çiçek göndermeyin
adı vaktinden önce konmuşsa
intiharına ne hacet
kalabalıklardasın
tez elden buyur et de
bitsin akıp giden ömrümüz
ben sensiz öldüm bağışla
ankara'da söz varken anadolu'da niye yüz vardır
sorsan söylerdim sana
şerefiyle ölmüş birine ağlamak niye
okumayı bilmediğinden olsa gerek kitaplara düşmanlığın
öyleyse döv dizlerini
koşarak kaçtığın çöl, gül bahçesi olmayacaktır asla
çünkü aşk nedensiz doğmuş heyecan değildir
dallanır vakitsiz söylenmiş bütün sözler
ikindi tayfında açılır
hecede ölüm bütün kelebekler
"don vurdu bu sene ekinler çürüdü ağam"
o ki susmayı edep eyler
duygu kasvetinde rahat
şehre koşar
say ki kıyamet onun adına yazılmış
ayrılığı ar eyleyip gel eylediğinde
gamze yanak kurşun üstü
bir soylu dil git eylediğinde
kırmızı tomurcuk gül
yan ki yan
önce çok söz
bir kusurun vardır elbet
ankara'da söz varken anadolu'da niye yüz vardır
sorsan söylerdim sana
şehir ki çiçek bozuğu yüzdür..."
- osman öztunç, adamım albümünde okumuştur.
onsuz ölmek bir hata, ayrılığı yakınlaştırmak, onu sensiz bırakmak. siz olmaması ya da.
|
