|
|
- ben seni hiç unutmıcam...
"-yazarım sana -yazma. o zaman, o zaman bekliyor insan. e buraya çok az insan geliyor; çok insan gidiyor. e kalan da bekliyor ama bazen çok uzun bekliyor. yani, hani mesela zannediyosun ki bi yoldan birisi gelecek. boş, uzun bir yol. devamlı ona bakıyosun. sonra hiç kimse gelmiyor. yazma... -ben seni hiç unutmıcam.*
(bkz: vizontele tuuba)
- (bkz: kardeş türküler)
- (bkz: bu gidişle seni hiç unutamayacağım)
- bazen hayatın en büyük gerçeği bazende en büyük yalanı..
- (bkz: seni unutmama izin verme)
- unutulanlar unutanları unutmaz
- ben gittiğim için sanmaki seni ben unutacağım. olmadığı için gidiyorum, yapamadığımız, tükendiğimiz için gidiyorum. artık verecek hiç bişeyim kalmadığından. ya da artık yalnızca sana değer verdiğimden.. sen belki gittiğim için benden nefret edecek, beni kafandan atmak, unutmak isteyeceksin ve bunu yapacaksın da.. sana kızamam kendin bilirsin. bunu kendini korumak için bir duvar bellersin benden uzaklaşmak için beni tamamen hayatından ve hafızandan çıkarırsın. ama bil ki ben seni çok sevdim. hala da değer vermekteyim ve ben seni hiç unutmayacağım. şeklinde olaylar gelişir. aslında çok anlam yüklü bir sözdür.
- hayatımda unutamayacağım tek kişisin!! şimdiye kadar ''bana hayatta olduğumu hissettiriyorsun'' diyen biri daha olmadı...belki basit bir cümle ama benim için anlamlıydı o günlerde...ağlamıştım,mutluluktan...hep böyle sürecek zannettim,beni bir gün sebepsiz karanlıklara koyacağını nerden bileyim?? kendimde değildim,hala da iyi olduğumu düşünme!! ne yaparsan yapmış ol... ben seni hiç unutmayacağım!!! çok istesem de...
- "ben seni hiç unutmayacağım" gözyaşları otobüs penceresine dayadığı yanaklarına usul usul süzülürken bunları söylüyordu.kulaklarımın duymaya heves ettiği sözlerin döküldüğü dudaklardan son olarak bu sözleri okudum.konuşamıyordu, hoş konuşsa bile duyamazdım.gittiğin otobüs firmasını, otobüsün markasını hatta plakasını bile hatırlıyorum.sen...zihnime çekilen perdenin ardında yiten, ben artık seni hatırlamıyorum.
ah ne yalan... belki biri inanır.
- (bkz: metin 2)
yüksek levelli, tanımadığım, hileli bir savaşçıya yaklaşarak, agresiflikten kurtulmak, puanımı düşürmek için onu kesmem gerektiğini söylediğimde, hiç tereddüt etmeden soyunarak yanıma yaklaştı ve "vur hadi ne duruyorsun" dedi.
şaşırmıştım ancak darbe üstüne darbe vurarak onu yere yıkmam zırhsız bedenini kolaylıkla parçalayan delici amiliam sayesinde zor olmadı.
uzaklaşırken, kanlar içinde ki beden den yükselen bir takım sesler üzerine bütün içtenliğimle yazdım ;
"ben seni hiç unutmayacağım hocam, bunu hiç unutmayacağım"..
hero, son nefesini verirken bana "üzülme" der gibi gülümsüyordu ":)".
|
