evet gerçekten insanın bazen taaa derinlerinde hissettiği duyguların az da olsa cümleye çevrilmiş hali .
ama geçiyor vesselam , herşey zamanla azalıyor .
sezen aksu diyor ya " bazen daha fazladır herşey , bir eşikten geçer insan " diye
heh işte o eşiği geçtin mi teker teker çıktığın merdivenleri onar onar iniyosun , bir de sonra " yaaa hakkaten öyle bir merdiven de vardı dimi bak ben unutmuşum " diyosun .
unutmak için yaratılmışız , acılarımız azalıyor , hayat öyle bir potpori ki başlıktaki nakaratı mırıldanırken birden
kalbimdeki tatlı sızı sensin bu gönlümün yazı diye aşk şarkılarına , özgüven şarkılarına , anne , özlem , küçüklük , çocukluk şarkılarına dönebiliyosun .
takılmamak gerek işin özü bu .
o an ne hissediyosan dibine kadar yaşa ki , içinde kalıp nüksetmesin .
öyle psikologların dediği gibi iyi şeyler olacağını düşün , hüzünlü şeyler dinleme fln , bunlar hikaye .
acıyorsan , kanıyorsan gerekeni yap , git
müslüm babadinle , vur dibine , zaten bir dönem geçecek .
sevinince de durma aç arabanın camını haykır mutluluğunu , varsın deli desinler , o da geçecek .
saklama gözyaşlarını , alçalmayı bil yeri gelince , sen kibirlenirsen , sürtülür burnun yerlere ...
şiir gibi oldu ama toparlayalım ve bilimsel olarak özetleyelim ,
geçici duygusal çöküşlerdeki makina ikaz sinyalidir . iyidir , makina doğru koşulda doğru tepkiyi veriyodur . henüz paslanmamıştır . servis çağırmanıza gerek yok .
