|
|
- takımı geride kalınca zırlayıp maçı bırakan çocuktur bu.
vardı bizim mahallede böyle tip. lan bunlar önde olduğu zaman ses yok güle oynaya devam ederdi maça. ama art arda gol yiyip maç farka gittiğinde bunların götü tıslamaya başlardı.
baktı ki maç gidiyor, topu alıp ben oynamıyorum derdi namussuz. sonra da eve giderdi. sırf bu pezevenk topu götürmesin diye fazla gol atmazdık biz de. atamazsın olum yoksa topu götürecek.
resmen herife muhtaçtık sikik bi top yüzünden. neyseki o günler geçti diyecem ama pek değişen bi şey yok. biz büyüdük ve yine boktan dünya.
- serbest vuruş kullanılacağı sırada kaleyi(kalesinin her iki taşını) çaktırmadan geri çeken çocuğun arkadaşı.
- topu bir şekilde eline geçirip, elinde ekmek bıçağıyla "kesiiim mi lan topunuzu pijler" diye bağıran adamın oğlu.
(lakin burda babasının oğluna "piç" demesi bir paradoks değil, bilakis toplumsal dışavurumun naif bir örneğidir.)
- akşam ezanı okunurken annesi tarafından çağrılan sütlü çikolata.
- mahalle maçının ortasında takımının en teknik oyuncusu tarafından, yaptığı hatalar nedeniyle, azar işitince gururu incinen çocuk. minik maradona (kendine göre)..
tıynet olarak sezeciğin eşeğini satın almaya çalışan çocukla da aynıdır bu. elindeki maddi güç ve olanakları ile her şeyi başarabiliceğeni düşünür.. bu yüzdendir topunu da alıp gitmesi. vazgeçilmez olanın kendisi olduğunu düşünse zaten, topu bırakıp gider topaç herif..
- aşırı ısrar sonucu bir emanetçi seçerek topunu geri kalanlara bırakma ihtimali olan çocuk. top o andan itibaren emanetçinindir, akşam topu sahibine bırakır emanetçi. ayrıca top patlarsa parasını çatı çatır ister top sahibi.
(seroo, 23.07.2008 03:09)
- üstüne işenilesi çocuktur. dayaklıktır. oyun bozandır.
(ashra, 23.07.2008 03:12)
- canı sıkıldığında, oynarken inciltiğinde içinden geçenleri anlatamayan belki de istenilmediğini düşünen ve bir şekilde ona bağımlı olduklarını gösterebiileceği, ona ihtiyaç duymak zorunda olduklarını hatırlatabileceği tek şey topunu götürebilmek olan bir çocuk..hepimizin en az bir kere bile topumuzu götürmek istememize rağmen dışlanmak adına yapamadığımızı yapan cesaretli aynı zamanda mızıkçı etiketli bir çocuk..büyüyünce değiştik mi ki?işimize gelmeyen her büyük oyununda elimizde olanı bizim olanı alıp götürmek ben oynamıyorum demek istemiyor muyuz?
|
