|
|
- 4-5 yaşlarında karpuza futbol topu muamelesi yapıp şut çekme denemesi yapan ve ardından ortalığı batıran ya da kovanın üzerine oturayım derken (hangi akla hizmetse..) poposu kovaya sıkışan ve oradan çırpınarak çıkmaya çalışırken kovanın içine daha da sıkışan çocuğun yıllar sonra gülümseyerek söylediği söz. * *
(xanax, 10.04.2007 21:09 ~ 21:10)
- çocuk olmanın doğası salaklık gerektirdiği için beraberinde yalnızlık da hissetirmeyecek olan ezikliktir.
(bkz: ağlama hepimiz salaktık)
- 5 yaşlarında falanım. bir arkadaşımla sokakta oyun oynuyoruz.
karakutu: ben
çocuk: arkadaşım.
karakutu: dünya çok büyük biliyo musun? sen şimdi etrafına bakıyosun aaa kocaman diyosun, ama dünya çok büyük..hayal bile edemezsin.
çocuk: hayır. allah daha büyük.
karakutu: hayır dünya hem yuvarlak hem daha büyük.
çocuk: sus allah taş eder.
karakutu: sen allah'ı gördün mü sanki ne kadar büyük? bak dünya çok büyük.
çocuk: anneme soralım istersen allah daha büyük.
...
.
.
diye uzayan tartışmada üstün çıkmıştım. kız halimle çocuğu biraz hırpalamıştım. ama sonra somut işlemler döneminden soyut işlemler dönemine geçince durumu çaktım.
- (bkz: ben küçükken çok küçüktüm)
- ben küçükken salaktım. büyüdüm. gene salakım. ama daha tecrübeli bir salak.
(azman, 18.04.2007 23:31)
- insanoğlunun mutlaka bişeyleri bişeylerle kıyaslamak zorunda hissetmesinden dolayı sürekli söylediği söz.
doğal bir söz mü? evet.
doğru bir söz mü? hayır.
biz küçükken çocuktuk. sadece çocuk.
ama asıl trajik olan ailelerin çocuklarını salak görmeleri.
onlara anlattıkları bir seyı anlamazsa hemen salak damgasını vuruyor aileler. bu sekilde de çocuğu gerçekten salak yapıyorlar.yapılmaması gereken bir davranış. hatta bu sekilde çocuklarının kendine olan güvenini kıran aileleri sallandırmak lazım!
- (bkz: yalnız değilsin)
|
