taşlı yokuş yolları,
kerpiç sıvalı evleri,
soğuk akan çeşmeleri,
ılıcası,değirmenönü,sazak yaylası
çınaraltındaki kahvehanesi
hıdırellezde şarkı söyleyen kızları,
ispanyol paça giyen genç erkekleri,
muhtarın yeri,
köyüm denince içim acır. çocukluğumu hatırlarım. safiyane komşuluklar, karşılıksız alışverişler.şehir yaşantısından uzak egoizmin olmadığı yerler gibi gelir bana.tabii hala bu duygular kaldıysa oralarda da. ama ne olursa olsun ben köyümü özledim.
