|
|
- sırayla babamı, amcalarımdan birini, anneannemi, diğer bir amcamı ve babannemi kaybettikten sonra başıma bu da gelince kendi kendime mırıldandığım cümleydi bi kaç sene önce. acıların çocuğu modundan çıkmak eğer benim gibi salaksanız çok uzun zaman alır. kendinizi paraladığınızla hiçbir şeyi çözümleyemeyerek ortada kalırsınız. öne bakıp yola devam etmek, güçlü olmaya çabalamak gereklidir. güçlü olmayı beceremezseniz bile öyleymiş gibi gözükmeyi denerseniz zamanla inanıp gerçekten güçlü olmaya başlarsınız. ölümler tabi ki üzücüdür ama yıkıcı olmamalıdır. sizi seviyorum.
- (bkz: dedenin ölmesi)
|
