|
|
- küçüklüğümüzde kullandığımız veciz laflardandır. sokakta çakıl taşları, toprak, çim vs arasında o an için ilgi çekici bir nesne bulunur. bu illa bir oyuncak değildir. ama bulunmuştur ve insanın en saf ve masum içgüdülerini dibine kadar hissedip masumca uygulayan çocuk bünyelerimiz hemen sahip çıkar o nesneye. diğer arkadaşlar bir de sevdiyse bunu ve "ben de bakabilir miyim" dediyse ve gerçekten az bulunan bir nesneyse ağızdan şu muhteşem söz çıkar: "ben buldum benim oldu"
bir de ayrıca (bkz: 80'lerde çocuk olmak)
|
