paşa paşa
dream tv' yi açıp
yuxexes'i izleyecektim.belki dört yüz elli ikinci
* kere
hollow years'ın ezberimdeki klibini koyacaklardı,ama ben yine yüzümdeki allah razı olsuncu tebessümle memnuniyetimi belli edecektim sevgili yayın koordinatörüne.sıradan bir girizgahdan sonra,türkiye rock piyasasının son bombalarını teker teker davet etti güven ağabey:
çilekeş,
deja vu ve
manga.
nihayetinde,"
rock" adı altında üst üste dizilen emek taşları söz konusu,hassas bir husustu,kaldı ki mevzu bahis taşlar
türkiye de çok daha değerli kanımca.o yüzden,bu çok taze grupların beğenmediğim tarzda bir müzik icra etmelerine rağmen onlara götümü dönüp kabalık ve saygızılık etmedim.kanalı değiştirmeden grup elemanlarının görüşlerini ve demeçlerini tüfek omza dinlemeye karar verdim büyük bir cesaretle.bu vesileyle laf aralarında sundukları canlı performanslarla kendi götümü zeus katına vurdurma fırsatı da yakalamış oldum,müzik ve müzik teorisiyle en az onlar kadar uğraştığımı düşündüğüm;ezik,ünsüz,tipsiz,anti-karizmatik ve de zavallı bir müzik sever olarak.
nerden geldiğini unutan her şarkıcıyla
* yapılan röpörtajda illa ki açılan konu gibi,geyik muabbetle devam eden,sıkıcılık sınırına çoktan yaklaşmış programda da eksik kalan boşluğu
güven erkin erkal’ın grup elemanlarının
korsan hakkındaki görüşleri almak için michael jordan zamanlamasında sorduğu soru doldurdu.evet,tam o an,benim öfke ve tepki motorlarımın starterlarını ateşleyen aşırı yüklü bir enerjiye de ev sahibi oldu aynı zamanda.daha dün,ve hatta eminim bugün,evdeki bilgisayarlarında kurulu
emule’larına 42 tane queue takmış,son 15 yaş ortalamalı “eğlen çoş,herşey boş” temalı konserlerinde kazandıkları parayla aldıları
ipod nanolarına yükledikleri 3 gblık
mp3 arşivini unutmuş,ve daha tozunu yutmadıkları alemde,ortamda,piyasada ya da adı her neyse, "biz müzisyen olduk,yakışmış mı?" diye deli danalar gibi dolanarak,bu konuda otorite sayılabilecek müzisyenler hariç herkesin fikirini alan bu toy elemaların,"albümümüz satmıyor,mp3 e karşıyız!orjinal albüm alın,konserlerimizi de doldurun,emeğimizin karşılığını istiyoruz." diye pişkin pişkin veryansın etmesi bende
yuxexes studyosunu napalm silahıyla basarak
çilekeş,
manga ve
deja vu fenomenlerini son karbonlarına kadar küle çevirme sadizmi uyandırmıştı.
***mutlu eden bir ayrıntı olarak,aynı programda bulunan,
direc t’in vokalisti
bilge’nin korsan hakkındaki rahat,ılıman ve mantıklı tutumu içimi okşamış ve takdirimi kazanmıştır.her ne kadar değerliyse benim,naçizane,takdirim;bu vesileyle sunarım.***
bu program yayınlanalı birkaç ay olmasına rağmen,benim an itibariyle tepkiselleşmemin tek nedeni ise,yakın bir tarihte istanbul'a yaptığım bir otobüs yolculuğunda,otobüs firmasının
* kendi çıkardığı dergiyi
* karıştırıken,"burdan da mı çıtınız mk
*" tepkisiyle beraber,
deja vu ile yapılmış bir röportaja gözümün takılmış olmasıdır.adamlar aylar sonra ve hala,aynı sitemlerini,üzüntülerini
*,albüm satmadığı için,serzenişlerini yine,yeni yeniden sunmakta.
evet,
korsan’a karşı değilim,ve "hiç mi emeğe saygın yok kardeşim?mal mısın?" diyenlere de,idrak yollarını açmaları için bir lavabo pompası,düşünce ufku miyoplukları için de 17 numara silindirik mercekli gözlük öneriyorum.çoğu sefalet lojası öğrencisi gibi ben de,
orjinal cd lere para ayıramıyorum.yeterli para kazanmaya başladıktan sonra evime özel yaptıracağım müzik köşesini
dream theater,
deep purple,
pink floyd,
symphony x,
chick corea,
serdar öztop,
bulutsuzluk özlemi,
barış manço.. ve daha aklıma gelmeyen birçok müzisyenin orjinal arşivi süsleyecek.ama o arşivde albümünün satması için götünü yırtan,ve türlü maymunluklar yapan hiçbir müzisyenin cd si olmayacak!zira bir albümü sattıran kremalı promosyonu,ekşi tadında spekülasyonları,"emeğe saygı çağrıları" değil;içinde anlattıkları duygu ve olguların niteliği,ve ardından zaten kendiliğinden oluşacak,müzisyenin ismiyle anılıcak markasıdır.
(bkz:
korsana kısmi evet)
