ben aslında iyi biriyim  

çocukluk arkadaşım şişko hüseyin yüzünden kurduğum bir cümleydi bu.

-abi o kız var ya. nefret ediyor kedilerden.
+hadi ya, süpersin şişkom benim, hadi kaçtım ben.

ertesi gün görmüştüm demet'i, seksek oynuyordu. sonra da bisikletlerle dolaşmaya çıktık ve yorulunca hep durduğumuz o parka gelmiştik, oturuyorduk. ve hayatımın dönüm noktası olan 'o an' gelmişti işte. bir kaç kız kedinin biriyle oynuyorlardı, kedi göbeği okşandıkça daha da yerlere yatıyordu. hemen onlara doğru koşup kediyi aldığım gibi havaya öyle bir fırlattım ki, havada süzülüyordu kedi, sonra bakkalın algida şemsiyesine çarpıp tekrar hafif yükselip yere kapaklandı.

öyle hızlı gelişmişti ki herşey, ağzım kulaklarımdaydı. demet'e döndüğümde ise çılgınlar gibi ağlamaya başladığını farkettim.

-hayvansın sen dzi, hayvan!!

diyerek bisikletine binip uzaklaştı.

arkasından sadece 'ben... ben aslında iyi biriyim' diyebildim, kendimin bile duymakta zorlandığı bir ses tonunda. çocukluk aşkımı gözlerimin önünde kaybetmiştim. sonradan öğrendim, meğer kız kedileri çok severmiş, hatta kedisi bile varmış. sonra dövdüm tabi şişko hüseyini. amına koyim senin şişko, hala affedemedim seni.

insanların birbirlerini iyi oldukları konusunda ikna etme çabasının son cümlesidir. bir sürü kötülük yaptıktan sonra bunları iyilik kisvesi altında karşı tarafa yutturmaya çalışmaktır. "ben aslında iyi biriyim" deyip kandırmaya çalışırlar karşı tarafı.
ayrıca bu cümlede birazda ego var. madem iyisin neden söylüyorsun yahu? bırakta karşıda ki anlasın iyi olduğunu. anlayamıyosa da açıklamaya, "ama ben aslında iyi biriyim" demeye gerek yok. yok değil mi? yok yok.