ben askerde çok rahattım  

askerlik görevini yerine getirmiş büyük bir çoğunluğun vereceği beyan. askerlik yapıpta zorluk çeken yoktur zaten.
(bkz: komutan beni kızı gibi severdi)

(bkz: ben askerde hiç dayak yemedim)

ordu evlerinde garson, kantinci, masör, kuaför, aşçı vb. şekilde askerlik yapanlar haricinde atma recep din kardeşiyiz şeklinde cevaplandırılabilecek söylem.

- ben askerde çok rahattım evladım.
- ya dede emekli tümgeneralsin sen. sürekli gündeme getirmesene şunu.
- tamam işte çok rahattım.
- oohoo...

"sadece ağzıma sıçtılar" diye gerçekçi devam etmesi ümit edilen ama hiç gerçekleşmeyen başlama kalıbı.

- ben askerde çok rahattım, bi' yanımda albayın kızı, diğer yanımda hemşire, ortada albay...
+ çok yazdı kapatalım bence...

'herşeyi geçtim, bi insan evladı 7/24 ayağında o postallarla ne kadar rahat olabilir?' diye cevap verilebilcek cümle.

- ben askerde çok rahattım, hiç yorulmadım, paso yattım.
+ nasıl oldu o iş baba?
- yüzbaşıya kafa attım, askeri hapishaneye gönderdiler. iki katı uzun yattık ama olsun.

yalandır üç örneğim var ki üçüde nekadar rahattım desede aslında itiraflarınıda sonunda salarlar ağızlarından

birisi yüzme hocası;
- lan benim askerlik en rahatıydı burda ne yapıyosam ordada onu yaptım, komutan bebelerine yüzme öğretiyodum, havuzdan çıkmıyordum. ama gel görki askersin o disiplin insanı mahvediyodu

diğeri mühendistir ;
- benim askerlik normal işimden daha rahattı, burda şantiyeleri geziyorum biliyosun, orda masa başında projeleri kontrol ediyordum. amma velakin insana asıl koyan o emir komuta zinciri , basit gereklilikler. herşeye rağmen çekilir dert değil..

diğeri polistir;
- benim askerlik bursa merkezdeydi, paso gezerdim meydanı, alışverişmerkezlerini dükkanları.. bütün mekan sahipleri bilirdi bizi, bir ikram bir sahiplenme, en iyi yemeklerden , içeceklerden gelsin gitsin yensin içilsin. kışladan çıkınca böyle ama içeri girdiğin anda askerliğe dönüyosun, o ranzalar o insan kalabalığı yokmu nerde olduğunu acı şekilde hatırlatıyordu. nekadar rahat görünsede derdi büyük..

her tür erkeğinin mutlaka kullandığı sözdür . elbette askerlik yapanların . aslında birçoğu askerde eski rahatı kaçtığı için emir komuta zincirine dahil olmayan normal hayattan farklı bir ortama girince alışmakta zorlandığı olmuştur ancak , ben çok rahattım , bizim bi komutan vardı beni çok severdi türünden klişeleşmiş sözleri kullanmaktan kendini alamaz . bu türk erkeğinin geninde vardır .

(bkz: kime göre neye göre)

tamamına yakını yalandır. tıpkı ben askerde hiç dayak yemedim diyenlerinki gibi. ben askerde dayak yemedim diyenler ortamda diğer askerlik yapanların nasıl dayak yediklerini anlattığını duyar duymaz nasıl dayak yediklerini anlatmaya başlarlar. hem de ballandıra ballandıra. rahattım diyenler de öyle askerliğini çetin şartlar altında geçirenler anlatmaya başlayınca bunlar da zorluğunu anlatmaya başlar zamanla.

yalnız ben gerçekten rahattım poligonda idim askerde.

hiç de yalan olmayacak bir cümledir. kendimden örnek vereyim. doğuda 297 kısa dönem jandarma idim. yalnızca 1 ay, yani acemilik süresince postal ve kamuflaj giydim. kalan 5 ay takım elbise ve rugan ayakkabı. gelen yemeklerimizden bazıları: yoğurtlu kızartma (şakşuka mıdır nedir ondan), ister inanın ister inanmayın mantı, pide, döner-pilav, çoban salata, baklava, fıstık sarma, şekerpare, koli halinde 2 litrelik kola, sıcak ve içilebilir kıvamda lezzetli çorba. ayrıca üst katımız fırın vs olduğundan (gazinodaydım) sabahın 5inde fırından yeni çıkmış, tepsisinden yürüttüğüm sıcacık pamuk gibi poaçaları da sevgiyle anıyorum. herkes askerde kilo verir, ben 5 kilo almış olarak döndüm eve. kısacası eğer aslında kimseye ilişmez, verilen işi düzgün yapar ve adam gibi durursanız, başınızdaki komutan nasıl biri olursa olsun askerliğiniz her yerde güzel geçer.

(bkz: azalarak bitsin)

bunu gururla söyleyenlerin varlığı karşısında hayretler içerisindeyim.

devlet, bu görevi(pardon, hak ve ödevi) insanlara seçim şansı bırakmadan dayatıyor. askerlik, öldürmek ve ölmemek üzerine kapsamlı bir eğitim alınan, bunu yaparken bir yandan hiyerarşi içinde devamlı olarak ezildiğiniz, baskı ve şiddet yoluyla bir çok şeyin size zorla yaptırıldığı bir tahakküm süreci. en azından ben, gidenlerin anlattığına dayanarak, öyle biliyorum.

birileri de kalkmış, sıradan insanın bir bok parçası kadar değerli olmadığı bu yerde, muhtelif sebeplerle bazı işlerden, süründürülmekten kaytarabildiği için övünüyor. oradaki düzenin işleyişinden ızdırap duymuyor, buna itiraz etmiyor da, "beni yeterince dövmediler" diye seviniyor. aferin!

-hatta komutanla enseye şaplak göte parmak geçinirdik.dipçikleri olmadık yerlerimize dokundurur sonra ahahaha gülerdik.

"götünden kan alırlar adamın" ın nacizane sözüdür.

(bkz: tbp. astg.)

herşeyi statü sembolü haline getirmeye çalışan salak zihniyetin ürünü olan söz. askerde rahat olmak için, şans - o şans %1'e bile zor denk gelir - , hatırı sayılır bir tanıdık - en aşağı korgeneral, koramiral - gerekmektedir. şanslı kısma dahil olup iskenderunda denizci olan bendenizin bile ağzına sıçılmıştır. denetleme adı altında temizlik ve ütü manyaklığı kısa dönem de olsanız sizi yakalar ve öper. hayatınızda yapmadığınız işleri yaparsınız, 20 yaşında velet ben çavuşum der, size iş yaptırmaya çalışır, bütün statünüz, rahatlığınız elinizdeki herşeyiniz aynen yok edilir, ve savaş şartlarına alıştırılırsınız..bu zorlu bir süreçtir ve her erkeğin daha önce yaşamış olması gerekmektedir. şimdi çok rahat yaptım ben hödö hödö vs. diyen ibişlere sormak istiyorum burdan, orda rahattın ( rahat değildin de, statü sembolü olarak hava yapmak için öle dedin herneyse ) ee savaş çıkınca da rahat mı olcaksın, millet savaşırken, karının, ananın dizi dibinde kalıp savaşta da rahat ettim ben abi herkes ölürken kaçtım mı diceksin..işte bu o tür bir zihniyetin devamıdır. askerde olm ben çok rahattım, diyen, demeye çalışan, savaşta da rahat olmak isteyecektir. aslında karizma yapmaya çalışan bu kardeşlerimiz, düşünen bir insanın gözünde kendilerini rezil durumda bırakmaktadırlar da farkında değildirler.

(bkz: vurdum tekmeyi girdim yüzbaşının odasına)

(bkz: kenan evren)

subay ve astsubay sayısına düşen erat sayısının düşük oldugu deniz ve hava kuvvetlerinin karargah, depo, askeri eğitim tesisi, dinlenme tesisi ya da lokal gibi birimlerinde askerlik yapanlar tarafından kullanılırsa inanılabilecek asker anılarının vazgeçilmez cümlesi

şu an askerliğinin sonuna doğru yaklaşmış bir er olarak diyebilirimki askerliğin sonuna doğru herkes rahata erer askerlik bittiğinde de en son zaman dilimi kalır er kişinin aklında bu sebepten söylenen sözdür.
şafak olmuş 126,ben kütüphaneden saat 20.50'de internete giriyorum,hadi girseydim ya sıkıyorsa 300lerde,200lerde.