divan edebiyatı ve halk edebiyatında sevgiliden gelen kötülüğü, sıkıntıyı anlatmak için kullanılan sözcük. (aynı sözcük, tasavvuf şiirinde, sevgili allah olduğu için allah'tan gelen sıkıntıyı, derdi simgeler.) tıpkı
fuzuli'nin bir methiyyesinden alınmış bu beyitlerde olduğu gibi:
"ya rab bela- yı aşk ile kıl aşina beni
bir dem bela- yı aşktan kıllma cüda beni
az eyleme inayetini ehl- i dertten
yani ki çok belalara kıl müptela beni"
