bir şiirde
haydar ergülen'den gitmiştir
beklenen sevgiliye.
1
rüzgarını alnında taşıyan dost
ölü bir deniz düştü ya içine
kıyısında kaçtır durmadan ölüyorum.
2
bir an bıraktın ki bize
gittin ölüverdi küçücük yürek
ayrılık nice acılardan süzülüp gelir
özlemini nasıl bastırmak gerek.
3
yüzünde gözlerimi okşayan inceliği
usulca ölen kuşlarıyla o sabah
kırağılarla uğurladı gidişini.
4
gittin ya dönersin belki
kalır yumuşaklığı ince yüzünün
yağar gözlerine kar tanecikleri.
5
bir armağan gibi çıkıp gelirsin
sabahın duru serinliği karşılar seni
gülümser duvarda eski bir resim
- denizi ilk görmenin çocuk gülüşü -
utanır şimdi kırgın bir yolcu gibi.
6
sen kendi dışına koyan kendini
geceyi içinde eriten çocuk
mahzun bir eşkıya gibi yok sayma öfkeni.
7
şafağın kıyısına oturup beklesem seni
uğursuz alfabesini kovup gecenin
su aydınlığında bulup sesini
diz çöküp anlatsam yeniden
bir daha bir daha hiç üşenmeden
o acemi ama sabırlı sevgimi.
8
unuttun mu bir türkü söylerdin
dönmeyen yolculara verip yüreğini
"yolcusun göğsünde bin can birikir
her yolcu yolunu içinde taşır
bir gölgeyle kaybolsan da gecede
sesin kalır deli rüzgarın ulaşır.''