1. söz ve müziği mara'nın gitarist ve vokalist'i doğan sovuksu'ya ait olan güzel eser.

    "saklıyorum kendimi son ana kadar
    yine de tutamıyorum seni
    bekle beni...bekle beni...bekle beni....
    bir numaram daha var...."

    bir an bile sabredemezsin biliyorum
    istersin ki yansın tüm ışıklar
    bastırmalıyım kaygılarımı
    yakışmaz sana sendeleyen bir adam
    saklıyorum kendimi son ana kadar
    yine de tutamıyorum seni
    bekle beni...bekle beni...bekle beni....
    bir numaram daha var....
    bir sürü şiir ve şarkıda
    anlatılır aşklar, ayrılıklar
    değiştirmez hayatını yazanın
    sevdiğine yazdığı ağıtlar
    saklıyorum kendimi son ana kadar
    yine de tutamıyorum seni
    bekle beni...bekle beni...bekle beni....
    bir numaram daha var....
    ......saklıyorum kendimi.....
  2. konstantin simonov şiiridir...bekle beni ağlatır,düşündürür..ezginin günlüğü tarafından bir kısmı bestelenmiş ve müthiş olmuştur...şiirin tamamı ise şöyledir:

    bekle beni, döneceğim
    bütün direncinle bekle beni.
    bekle hüzün yağmurları
    gökyüzünü kaplayınca,
    karakış üşütürken bekle,
    sarısıcaklar yakarken bekle.
    kimseler beklemezken bekle beni,
    unut anılarla yüklü bir geçmişi
    ne bir mektup ne bir haber
    gelmesin ne çıkar, bekle beni
    bekle beni döneceğim
    bekle, yalnızca sen bekle beni.

    bekle beni döneceğim, bırak
    beklemekten usanmış dostlarım
    oğlum, anam, yoldaşlarım
    öldüğümü sansınlar benim
    umudu kesip bir ateşin başında
    beni yadedip içsinler ama sen
    içme sakın yürek acısı o şaraptan
    inançla, sabırla bekle beni.

    bekle beni, döneceğim
    tüm ölümlere inat bekle.
    çünkü o büyük bekleyişin
    düşman ateşinden kurtaracak beni.
    bekle kızgın sıcaklar içinde,
    karlar savrulurken bekle beni,
    yalnızca seninle ben, ikimiz
    ölümsüz olduğumuzu bileceğiz;
    o sırrı, o hiç kimsenin bilmediği.
    kimseler beklemezken
    beni beklediğini.
  3. bir ahmet telli şiiridir. konstantin simonov'un şiirine öykünerek yazıldığı işaret edilmektedir. bu detay ve şiirin tamamı aşağıda yer almaktadır.


    bekle beni


    karlar tozarken bekle
    ortalık ağarırken bekle
    kimseler beklemezken bekle beni
    k.simonov



    ı
    bekle beni küçüğüm
    umudu karartmadan
    sevinci yitirmeden bekle
    döneceğim bir gün elbet
    bekle beni
    bahar geldiğinde
    kırlara çıkacaksın
    dizboyu otlar üstünde
    koş koşabildiğince
    ve sakın yitirme neşeyi
    kırların sessizliğinde
    yüreğinin sesini dinle
    ve orada benim için
    küçücük bir yer ayır
    ve bekle beni küçüğüm
    doğa pervasızdır biraz
    bakarsın en olmaz yerde
    masmavi bir su fışkırır
    ve suyun ışıldayan göğsünde
    sevincin nilüferleri
    bahar şaşırtmasın seni
    sırtüstü uzan bir gölgeye
    suların, kuşların sesini dinle
    ve bekle beni orada
    döneceğim küçüğüm

    ıı
    mapusane türküleri
    hüzünlüdür biraz
    belki her dinleyişinde
    yüreğin burkulmakta
    için sızlamaktadır
    ama acılara alışılmaz
    birşeyler var değişecek
    birşeyler var
    değiştirmemiz gereken
    önce acılardan başlanacak
    beş on yıl dediğin
    pek kolay geçmeyebilir
    üstelik bu savaş
    bu kahredici kıyım
    bitmeyebilir daha uzun süre
    ama sen sahip çıkarak
    yaşama ve sevince
    bekle beni küçüğüm
    acılar bitecek bir gün
    sevgiler çiçek açacak
    mapusane türküleri
    hüzünlüyse de biraz
    yüreğin burkulmasın
    için sızlamasın sakın
    ve bekle beni küçüğüm

    ııı
    kış kıyamet bir gün
    bakarsın çıkıp gelmişim
    varsın azgınlaşsın tipi
    ve uğuldayadursun
    dışardaki rüzgâr
    sakın şaşırma küçüğüm
    üşümüş bir serçe gibi
    titremesin ellerin
    apansız çıkıp geleceğim
    kış kıyamet de olsa bir gün
    uğuldayan bu rüzgâr
    bu delice yağan kar
    ürkütmesin seni
    direnmektir artık
    bekleyişin öbür adı
    sen türküler söyle
    ve gülümse küçüğüm
    çünkü sesinin
    ırmağıyla yeşerecek
    hasretin bozkırları
    bekle beni küçüğüm
    umudu karartmadan
    sevinci yitirmeden bekle
    döneceğim bir gün elbet
    beke beni küçüğüm
  4. cem karaca ustanın sesinden ne zaman bu hüzünlü mü hüzünlü, güzel mi güzel türküyü duysam aklıma ilk gençliğim gelir ve acılarım depreşir. kabuk tutmuş bir yarayı kanatmak gibidir bu türküyü dinlemek...

    sonra simonov'u düşünürüm: yıllar yıllar önce bir sahafta bulduğum kitabı gelir aklıma: insan asker doğmaz! stalingrad'ta savaşmış inançlı bir komünisttir simonov ama her şeyden öte insandır. o büyük savaşın yıkımını birebir görmüş, ta iliklerinde hissetmiştir. stalingrad cehennemini anlatmaya benim kelimelerim elbette yetmez ama simonov'un kitapları ve georgy sviridov'un müzikleri anlatır askerin insan olma/kalma savaşını...

    nazi almanyası için doğu cephesi "ölüm" demektir. sovyet rusya için stalingrad "ölüm" demektir. bu şehirde savaşmaya giden her asker büyük ihtimalle öleceğini bilir. veda vakti gelince simonov her şeye rağmen "bekle beni" der sevdiceğine. işte böylesine bir yıkımın ve inancın türküsüdür "bekle beni"...

    o kadın simonov'u bekledi mi? bilmiyorum... ben hep beklediğini hayal ediyorum. simonov'un evine döndüğünde kadınını onu beklerken bulduğunu düşlüyorum... ancak böyle mümkün sanırım "yeniden" sevebilmek.
  5. konstantin simonov'un sevgilisi valentino serova'ya yazığı dünyanın en sevilen şiirlerinden biridir.savaşın kanlı günleri altında konstantin sürekli düşündüğü büyük aşkı valentino'ya seslenmiştir ;

    bekle beni, döneceğim ben.
    çok çok bıkmadan bekle!
    sarı yağmurların
    hüznü basınca,
    kar kasıp kavururken,
    kızgın sıcaklarda...bekle.....

    sonunda valentino'suna kavuşmuşturda.ancak bir gün valentino'nun onu kendisi kadar sevmediğini düşünüp ayrılmıştır..
    yıllar geçer ve valentino simonov vefat eder.ertesi sabah mezarının üzerinde bir hercai menekşesi bulunur üstünde ki kağıtta da ''bekle beni'' yazmaktadır....