pamela spence in
eğer dinlersen albümünden her zaman olduğu gibi sözleriyle öne çıkan bir şarkı. sözleri dışında pek bi özelliği de yok zaten şarkının.
bebeğim, bebeğim, bebeğim benim, benim.
sen üstüme bakarken ben altını seveyim!
kendime soru sormaktan hızla kaçarken,
hep seni sorgulayıp aşkımı hızla tüketeyim!!
kim olduğuma dair zaten fazla fikrim yok,
insanlık denen kurum zaten değil ki bir bok!!
tümümüz, tümünüze karşı yaşıyor
sende olanı benim çalmama herkes sistem diyor!
ahlağıma, geleneğime çok düşkünüm.
buna karşın; cep telefonumla ben özgürüm
hayatım hep kırdığım kalplerden ibaret,
başım derde girince derim ben: "tanrım affet"!
eşimizi, eşinizi kıskanırız, gidip tutucu partilere hep oy atarız
tiyatrocu, müzisyen, gazeteci, yazar,
niçin hep başkasının karasuyuna demir atar?
herkes, her şeyi, herkesten daha iyi biliyor da,
bilinmeyeni bilenin canı çıkıyor da,
"hanım senin oğlanın fizik temeli yok"
"çok daha iyi yaşıyor böyle insan daha çok, çok, çok"
kelimeler çoğu kez yetersiz kalıyor da,
yeterli kılanları da kimseler sevmiyor da,
varlığım, varlığına karşı yaşıyor.
beni gücüyle deviremeyen, "aşk"ı deniyor!
