manyak yaratıcı taraftar topluluğu. arada bi kendi içlerinde tartışmalar çıkabiliyo gerçi, o kadarda olur. ayrıca ne galatasaraylılar bunlardan nefret eder ne de bunlar galatasaraylılardan. bu iki takım taraftarı bi araya geldiği zaman fenerlilerin acilen o ortamdan kaçması kendileri açısından en doğrusudur.
turkcelle para kazandırınca kendilerini taraftar zanneden taraftarcıkların tarihin gerçeklerini bilmeden arabacılar diye aşağılamaya çalıştığı (arabacılar denmesinin gerçek sebebi o zamanlarda herkes yayan yürürken sporcularının saray arabalarıyla gidip gelmesidir) alemin en yaratıcı taraftarı...
ezik insana verilecek en güzel ve açık örnektir.sürekli etraflarına saldırmakla kalmaz,kendi taraftarlarına,futbolcularına,teknik direktörlerine de saldırırlar.kendilerini yaratıcı ilan eder,birkaç küfürlü tezahürat yapmanın yaratıcılık olarak adlandırılacağını zannederler.yakıp yıkmaktan,parçalamaktan,rakip taraftarları dövmekten gurur duyulacak şeylermiş gibi bahsederler.
en sinirli ama en sabırlı, en yaratıcı, en vefalı, en tutarlı taraftardır. hiçbir zaman kendi oyuncusuna zarar vermemiştir. hele otomobilinden indirip hiç dövmemiştir. yıllardır sağlam başarılara hasrettir doğru ama sabretmesini bilmiştir hep. kendini beşiktaşlı hissettiği için onur duyar, gurur duyar. göstermelik alkış tutmaz oyuncusuna. beşiktaş futbol kulübüne bağlıdır her zaman. beşiktaş taraftarı olmak anlatılacak türden değildir. yaşanabilir sadece.
ben çarşıyım, bu ülkenin “en delikanlı taraftarıyım” ama barış içinde olduğum rakibimin evini ondan habersiz basar, biraz alkol alıp yanıma 15-20 arkadaş bulunca suçsuz günahsız insanları taşlarım. ama ben delikanlıyım…
ben çarşıyım. ben “halkın takımını” tutarım ama yoldan geçen taksinin hiç yoktan aynalarını kırar, şoförün akşam eve götüreceği ekmeğinden çalarım. ama ben “halkın takımını” tutarım…
ben çarşıyım, bir adım da “vefadır” benim ama 10 şampiyonluğumdan beşini bana kazandırmış 16 yıllık başkanımı popomu dönerek, beni 100. yılımda şampiyon yapmış başkanımı da 5 yaşındaki kızına küfür ederek yollarım. ama benim diğer adım “vefadır”…
ben çarşıyım, ben bu takımı “yıldız için, kupa için sevmedim, aramdaki fark aşk’dır benim” ama yenilince tesisleri basar başarısızılığın hesabını sorarım. ama ben bu takımı başarı için sevmedim…
ben çarşıyım. ben anarşistim. godwin’i elektronik markası, bakunin’i spartak moskova’da futbolcu sanıyorum ama başkan parasıyla gittiğim statda tuvalete “a” yazınca kendimi anarşist sayıyorum, sıkışınca valiyi göreve çağırıyorum. ama ben anarşistim…
ben çarşıyım. ben isyankarım. ama tribünde abilerim ne derse onu yapıyorum, onların sözünden hiç çıkmıyorum. ama ben isyankarım…
ben çarşıyım. ben “atatürk’ün takımını” tutuyorum ama onun kurduğu bu ülkede ben de mafya babalarını yurt dışına kaçırmak için turizm şirketi kuruyorum. ama ben “atatürk’ün takımını” tutuyorum…
ben çarşıyım. ben “kurtuluş savaşına şehitler vermiş” bir takımı tutarım ama rakibimin başkanına küfür etme aşkına “istiklal marşıma” 15 saniye daha tahammül edemem küfürlü beste söylerim. ama ben “kurtuluş savaşına şehitler vermiş” bir takımı tutarım…
ben çarşıyım, ben bu ülkenin en yaratıcı taraftarıyım ama en fazla yaratabildiğim, sanki beni bir ana doğurmamış gibi, sanki benim çocuğumu bir ana doğurmayacakmış gibi analara küfür imalı pankarttır. ama ben bu ülkenin en yaratıcı taraftarıyım…
@552057 ile beşiktaş taraftarı olmanın ne demek olduğu mükemmel bir şekilde anlatılmış.
bir taraftarı olarak beşiktaş taraftarı kimdir biraz açmak gerekirse,
burjuva olmamaktır, alın teri ile işlerini yürütmeye çalışmak, canını dişine takmaktır.. haklıyı doğruyu gözetmek, her neye mal olursa olsun haklının doğrunun yanında saf tutmaktır. her zaman centilmen olup düşene bir tekme daha atmamak aksine elinden tutmaktır. yetiştirdiği futbolcuların başka takımların antrenörü olduğunda onların başarısını alkışlamaktır...* başına taş geldiğinde saha içine yıkılmak yerine alıp kenara koymaktır. yense de yenilse de takımını desteklemek, insanların * anlayamayacağı o büyük aşkı sergilemektir...
evet imreniyorum ve evet galatasaraylıyım.takdir etmekten başka yapılacak birşey olmayan taraftar.iyi günde kötü günde böyle vefakarı görülmedi.3-3 lük valerenga maçı hala unutulmaz.çılgınca daha yüksek sesle desteklediler takımlarını helal olsun.
bir galatasaraylı olarak gözümde nedense hep entellektüel ve asil insanlar olduklarına dair bir imaj çizmişlerdir, bir de beşiktaş taraftarını nerede görsem tanırım.
