|
|
- (bkz: yorulursun)
rüya albümünden bir ezginin günlüğü eseri.
(bkz: beyaz bir vapurdur aşk)
ve uzaktan algılamalı bağlama ile;
(bkz: kaçarsan yorgun ölürsün)
- her çıkışın bi inişi vardır..
- dikliği nasıl çıktığınıza bağlı olan bir yokuştur. bir el arabasını ellerinize sarmışınız. içine koyulması gereken, her tarafta yazılmış herşeyi koymuşunuz. bir sizin gücünüz mü kalmış onu o yokuşta desteğiniz ile hep yukarı itmeye? hayır! tarifi mi olur bu yürüyüşün. koşmayı dener kimisi, yokuşa karşı koşmak büyük bir güç gösterisi olur der, kimi sağdan ince ince küçük adımlarla inceleyerek gider, her adımın içinde başka adımlar var onları sayacağım, dizeceğim der sayılarını sayılarıma. bir başkası vardır ben yokuşu neden çıkıyorum ki der, bekler ortada, biz yüksekte mi buluşuruz hep fetihlerde der, bekler inatla, baz istasyonu zanneder potansiyelini, saçarım ben buradan dip mağaralarda kalsa da ikinci benliğim, duyururum sesimi der.
yokuşun üzerinde yapılan en güzel hareket o yolculukta yanınıza aldığınız ufak ama iksir saydığınız su şişedir. bir yudumuyla, bir saça dokunursunuz, bir yudumuyla perişan edersiniz ilişki uzmanlarının istatistiklerini, var olursunuz, suyu paylaşırsınız, tek çıktığınızı sanarsınız... kim tek başına yürüyebiliyor ki... ille de dokunulmazlıkların kalkmasıyla mı ayak sayısı 4'e çıkar o yokuşta. daha dik olsun, daha uzun olsun. daha uzun olsun ki duraklar sayı yerine, hissettikleriniz ile adlandırılsın...
- büyük bir heyecanla çıkılandır.
annem demişti ama koşarak çıkma yorulursun diye. o kadar terlemişken üstüne bir bardak soğuk su içmek zorunda kalırsınız. sonra da inmek daha zor gelir.
- bazen yerine genellikle denmesi gereken zorlu bir yokuş. bazen karlı yolda, yazlık lastikle çıkmaya benzer kastırır hatta çıkılmaz olur. sanmayın ki bu kötü birşey asla çıkılmaması daha iyidir. o yokuşu şayet çıktıktan sonra birgün mutlaka ineceksin ilerliyor hayat mütamadiyen bi yerlere ulaşmak istiyor insan. inerken kazandığın ivme ve buna bağlı hızla, karlı yoldaki o boktan lastikle durman gereken yerde de duramaz kaçırırsın bazı şeyleri. sahip olduğun değerleri, hatta bazen insanlığının yanından geçersin, saygının yanından geçersin, bazen bir dostunun yanından geçersin duramazsın. hayata ükt diye toslarsın, hasar verir canını acıtır.. yediğin haltı anlayıp bi heves dalmazsın bi daha ki sefere, zincir falan kullanırsın o zincirlere de sahip çıkmak gerekir kırmamak, gerekir sonra yine kendini kaybediyor insan...kendinin yanından geçiyor duramıyor..
- (bkz: rakıları tokuştur)
|
