2 sene önceydi sanırım bu oyun çıktığında. lotr severim zaten, diğer oyunlarını oynadım ama bu oyun binlerce bug'ına rağmen, binlerce eksiğine rağmen hepsinden daha çok zevk vermiştir bana.
oyuna good campaign'le başlanır, eomer'le rohan yaylaları süpürülür, miğfer dibi'nde uruklara yağan oklarla coşulur, daha sonra orta dünya baştan aşağı fethedilmeye çalışılır falan. harad'a kadar girmiştim, hatta sırf gondor'un level 10 herolarıyla easy'de harad'daki tüm kampları yok edebilmiştim. gandalf'ın word of power skill'i vardı, etraftaki herkesi fezaya yolluyordu daha ne olsun. boromir boruyu öttürünce tüm orklar 3.5 atardı zaten, legolas arkadan tek vuruşta bir ork indirirdi, gimli'nin slayer skill'ini açınca 2 vuruşta bina yıkardı, aragorn da hayalet ordusu çıkarabiliyordu. mumakillere karşı koyardı 8 kişi. aralarında en kek olanı pippin'di. arkadan orklara taş maş atardı, hobbit değil mi işte.
kamplar oyun parkı gibiydi mübarek. adamlar 5 tane çember koymuş onların dışında hiçbir yere bina yapılmıyor. bu özellik yüzünden nefret edeni çoktur oyunun. ikincisinde de aynı olay varmış.
evil campaign oynamak da farklı bir zevktir. minas tirith'teki masum köylüleri ok yağmuruna tutarken "uhahahaha" diye gülerek kardeşimin pis pis bana bakmasını sağlamışımdır. nazgul'le mancınıkları paramparça ederken adamların yere patır patır düşmesini izlemek, aragorn'u lurtz'la katletmek, trollerin sopasını legolas'ın kafasına indirmek gibisi yok. gandalf'ı öldürmek en zoruydu, yine de hiç kaçırılmazdı.
müzikleriyle, ortamıyla güzel oyundu. ama yüzüklerin efendisi üzerine kurulu olmasa oynamazdım orası ayrı.
edit: yazarlarımızdan ariel'in dediği üzre ikincisinde istediğimiz yere bina yapabiliyormuşuz, iyi olmuş düzelttikleri.
