doğu,keşke okuyan,çalışan,birşeyler yapmak isteyen insanlar zorunluluktan değil de istekle gidebilseler dedirten yerleri bu ülkenin.evet bu ülkenin.70 milyonun kalbinin batıda attığı,ve milyonların habire batıya aktığı bu ülkede,yüzümüzü çevirip bakmadığımız,mahrumiyet içinde kaldıkça da yüzüne bakılacak halden yoldan çıkan yerler.
batıdan doğuya gitmek zorundayız,evet.ama bunu oralardaki insanları anlamak ve oralara gitmeyi
zorunluluktan,
sürgünden çıkartmak için yapmalıyız."bu ülkeden bi halt olmaz bari hayatımı kurtarayım" diye yurtdışına kaçtıkça az buçuk mürekkep yalamış insanlar (bkz:
beyin göçü) doğu hep mahrumiyet bölgesi kalmaz mı?taşradan şehre gelenler memleketlerinden utanıyorlar bu ülkede,şehirlilerse üstlerinde bir küçümsemeyle
batıdan doğuya gitmek işini cefalaştırıyorlargözlerinde ve tek ufuklu beyinlerinde...
keşke zorunluluklar olmasa..keşke insanlar kaçmayı değil,kalıp birşeyler yapmayı göze alabilecek kadar
batılı,
doğulu ya da hepsinden öte bir
ülkeli olsalar...ve önyargılardan,gelişmemişliklerden,olanaksızlıklardan,terörden söz etmeden önce durup bir sorabilseler kendilerine:"aç sefil mahrum insanın elinden başka ne gelir?" diye...
