barmaid  

barmenlerden çok daha estetik ve karizmatik duracağını düşündüğüm, yabancı filmlerde sık sık boy gösteren ama ülkemizde henüz rastlamamış olduğum insan güruhu.

yazıktır bu insana. yanında barmen varsa, kasaları o taşır ama limonları, limeları hep bu kızcağıza kestirirler. naneleri buna ayıklatırlar. sayımı bu kızcağız yapar. bir müşteri özel servis isterse bunu yollarlar. bir de üstüne üstlük dar gömlek giydirirler. sigara dumanı, yüksek müzik, bolca içki, dökülen saçılan, kusanlar arasında geçen 8-10 saatten sonra bitap eve gider bu dişicik. pis kokuyordur, yıkanmalıdır ama gözünden uyku akıyordur.. açtır.. *

istanbulda özellikle de taksim,elmadağ çevresinde bir çok restaurant-bar da barmaidler çalışır ancak buralar çok lüks yerlerdir dolayısıyla çoğu kişi varlığından habersizdir barmaidlerin.zordur barmaid olmak.psikolog olmak ilk şartıdır.dinlemek,konuşurken haddini aşmamak ve duyduğun herşeyi gizleyebilmek ise bir diğer şartı.sabır çok önemlidir.sarhoş insanlarla iletişim kurmak,size küfür bile etse peki efendim diyebilmek önemlidir.içki içmesini bilmek gerekir ve ayrıca ayık kalabilmek,öyle ki gerektiğinde kendi içtiği viskinin yerine elma suyunu koyabilmek müşteriye farkettirmeden.kapıdan çıktığında evine gidiyorsa eğer,ne mutludur o'na...

bir süre sonra müziği duyamaz hale geliyorsunuz.
sonra da şunu düşündüm, işini çok sevmek şart değil. belki de çok sevdiğin bir şeyi iş olarak kullanmamak lazım.
hatta içinde abartılı ibareler bulunan durumlar tehlikeli. çok severken nefret etmek, ağlarkan gülmek, isterken itmek, bağırırken susmak...