bankacı  

bu meslek grubuna mensup insanlarla birkaç küçük sürtüşmeden öteye giden bir tartışmam olmamış idi bugüne değin. ancak şu an kesinlikle söyleyebilirim ki, marcel proust un 20 sorusundan biri olan:
- hangi mesleği yapmak istemezdiniz?
sorusunun bendeki yanıtıdır.

bankaya her gittiğimde "yapılır mı bu iş amk ya" diye çıkmama sebep olan meslek.

her ne kadar çalışılan bankaya göre değişse de kişinin çalışma hayatı boyunca stresten beyninin süngerleşmesinse sebep olan meslek ya da beyni süngerleşmiş kişi. bunlar zevk alamaz hayattan. 4 duvar arasında, klimaların rüzgarında, temiz bir ortamda, şık elbiseler içinde başkasının parasıyla uğraşma işi. önünden geçen milyonların, her hafta gene milyonlar yatıran, çeken, virman, havale, eft, swift yapan insanların paralarıyla uğraşma işi ve bunları yaparken ayda max 3-5 bin lira almak çekilmez olmalı. hadi onu bırak kurumsal ya da bazen ticari diye geçiyor portföy yöneticisisin mesela bu da kötünün iyisi. zira firmanın mevduatını bankada tutmak için elinden geleni yaparken zarar ettirmemeli. sırf mevduat çıkmasın diye aslında veremeyeceğin kredilerden bahsedip bankanın imajını sağlam tutmaya çalışmak. ne zaman olacağı aslında belirsiz olan günlük, haftalık bazen anlık toplantılara katılıp müdürden fırça yemek riski. ananın ağlayacağı kadar çok efor sarf edip gerçekleştirdiğin bir kotanın gerçekleştirdiğin an artması. gece gündüz bu kotayı gerçekleştirememe stresiyle yaşamak. aynı kişiye hem kredi kartı, hem sigorta hem de ne varsa artık ondan satmak. insanlara "lütfen alın kotam dolsun bari" diye yalvarmak. bankada 100 lira parası olanın da 10 trilyon parası olanın da kaprisinin ayrı ayrı çekmek ve bütün bunları yaparken müşteriye güleryüz sunmak. yaptığın bir hatanın anında o ayki maaşından kesilme garantisinin olduğunu bilmek de ayrı bir motivasyon kaynağıdır. ve bütün bunlar esnasında bir de ailen varsa o zaman apayrı travmaların zeminini bu sebeplerden hazırlamak. çocuğunun büyüdüğünü görememek. bir de eşine güleryüz gösterememek. belki yorgunluktan sevişememek. bütün sene boyunca alacağın yıllık izninle gideceğin yerin hayalini kurmak kolay değil.

ha bir de şu yanı var. bu ülke koşullarında bir iş bulmuş olmak. aylık sabit bir gelirinin olması. temiz bir yerde çalışıyor olmak. şık kıyafetler giymek. işte bunlar dostum sen gençken güzel olan şeyler. zaman geçtikçe ne kadar yorulduğunu fark edeceksin.