çoğunlukla tanımadığınız bir insanın başına kötü bişi geldiğinde ve sizin de bu vahim duruma şahit olduğunuzda takınabileceğiniz ultra-tırsaklık modudur. "hiç karışmıyim, oluruna bırakayım, neme lazım, benim köt de gidebilir" mantalitesidir. kısaca godoşluktur. hatta bunla ilgili bir de anektod aktarırsak şahane olur. (yarım yamalak olabilir, şimdiden kusura bakmayın.) (bu arada anektod da darbe/sıkıyönetim zamanlarını anlatmaktadır.)
ilk önce üst komşum olan sendikacıyı götürdüler apar topar, ses çıkarmadım. sonra yan komşum olan öğrenciyi sürüklediler yakasından tutup, korktum engelleyemedim. sonra alt komşum olan profesörü alıkoydular ansızın bir gece, gene hiç bişi yapmadım, yapamadım. en sonunda da beni götürmeye geldiler, ama onlara karşı durup engelleyecek kimse kalmamıştı artık..
