bamya  

(bkz: pipi)

boğazdan geçerken kadifemsi bir sürtünüşle kişinin sindirim sistemini ayağa kaldıran* sümüksü bitki.

doğal limon suyu ile terbiye edildiğinde sümüksülüğünden kurtulan sebze

(bkz: entelli bamya)

zeytinyağlısı da kıymalısı da güzel olan ayıklaması zahmetli sebze.sevmeyeni çoktur,ama çok büyük ihtimalle ve maalesef bu insanlar iyi ayıklanmamış ve kendisi için kullanılan tabirle sümüklü pişmişini yemişlerdir.

(bkz: bamya ayıklamak)

az pişirmek lazım bunu. diriliğini kaybetmemiş az pişmiş hali güzel olur. ama nedense o bamyalar eğilip bükülene, kendinden geçene kadar illa ki pişirirler bunu.

küçük pipilerin benzetildiği sebze.
(bkz: bamya çük)

bi keresinde küçükken yediğimde kustuğum -yani tam kusmak denmez boğazımdan geçip kayacakken geri çıkardığım- şimdi ise çok severek yediğim sebze. önyargıyla yaklaşırsa insan, tabi sevmez; ama hafif ekşili, diri diri olan bamya ne güzeldir. ayriyeten sözlükte bi bamya muhabbeti aldı başını gidiyo.

ortadan ikiye ısırıldığı zaman salya şeklinde uzamasından dolayı genelde en sevilmeyen yemek kategorisine dahil olan sebze

çorbası enfes olan sebze. limon sıkar, mideye indirirsin, tadına doyum olmaz. küçük çocuklar nefret ederler, büyüdüklerinde ise ne kadar büyük bir hata yaptıklarını farkedip o günlerin acısını çıkartmaya çalışırlar. * *

pişirilmeden önce suya konulmazsa sümük benzeri bir sıvı olur. eğer o sümük olmazsa en sevdiğim yemeklerden biridir.

son günlerde gece kulüplerinde turşusu en fazla istenen sebze.

bitkisel sümük.

gayet lezzetlidir, hatta şekerler, çikolatalardan güzeldir. zamanında çocukluğumda bamyanın ocağa konulup pişene kadar sürede evde açım diye ağladığımı bilirim, başka şey de yemez illa bamya isterdim. çok salçalı yapılmamalıdır. sultani denen çeşitinin üzeri tüysüzdür. muhteşemdir o kadar yani. kilolarca yenebilir.

(bkz: ege bamyası)

nohutlu ve hafif ekşili yapıldığında en güzel bir yemektir.
kış sebzesi midir tam bilmiyorum ama soğuğu hatırlatır. akşam buz gibi bir şehirden evinize gelmişsinizdir, anne sofrayı hazırlamıştır ve tabağınızda buharı tüter bu yemeğin. evet yahu, yakıştı kışa bu yemek.

(bkz: etli bamya)

tadına bakmadan hayat boyu yenmeyen yenmeyecek olan şeydir.
gerçi bir kez yemişliğim var adına yenmek denirse; alakasız bi şekilde bi arkadaşa grup halinde yemeğe gittik, arkadaşın annesi annemin arkadaşı çıktı "aaa sen o musun, ne kadar büyümüşsün" faslından sonra yemeğe geçtik.yılların ev hanımlığında kariyer yapmış canımteyzesi oğlunun arkadaşlarını memnun etmek için en mahir olduğu yemeği yapmış : bamya
ilk tepki olarak:
- aa teyzecim elinize saplık ama ben almayayım daha hayatımda hiç yemedim
- hiç yemedin mi? olur muymuş öyle şey? sen benim yaptığım bamyayı görmediğin için yememişsin bi tat da bak
- yaa gerçekten çok sağolun ama..
-ye hadi ye bak bu çok güzel
ve daha akla hayale gelmedik baskılar sonucu lafı da fazla uzatmamak için "tamam" dedim ve kabusum başladı. siz hiç çiğnemeden koca koca bamyaları yutmak ağzında tadı kalmasın diye boyuna meşrubata sarılmak nedir bilir misiniz, ben bilirim.

hazımsızlığa karşı birebir olan süper sebze. ailecek severek yiyoruz.

kıymayla birlikte lezzet seviyesi yükselen bezelye'den sonra yenilenebilecek tek sebze.

sümüklüsü bile enfes olan, her nedense cevremdeki hiçbir akranım* tarafından sevilmeyen sebze

çingene çocuklarının sümüklüsü nasıl sevimli geliyorsa - tabi ki bu 6 yaş altı için geçerli - bamya da öyle leziz gelir soframa. tamam, çingene çocuklarını yemiyoruz ama sevimlilikleri karşısında dişlerimizi sıkıyoruz falan. onun yerine bamya yemek ideal olabilir. hem sevimli hem lezzetli.

(bkz: çük)
(bkz: çük kadar)

bol limonla servis edildiğinde dadından yinmez olan sebze.

bir türk ölçü birimi