gelecek nesillere bırakılan bir balina vasiyeti halini almış olduğunu düşündüğüm şey. zamanında bir balinanın intiharı bulmasından sonra torunun kaleme aldığını düşünüyorum bu mektubu. best seller olduktan sonra da intiharı seçmiştir torun balina dedesi gibi. işte o mektupta yazıldığını düşündüğüm şeyler:
"elveda ey maviliğin en iri yaratıkları, elveda size. neden mi elveda diyorum sizlere? neden mi bırakıyorum bu mavi cenneti? neden mi terkediyorum dostluğunuzu? anlatması o kadar zor ki. ama anlatmalıyım, siz de bilmelisiniz gerçekleri.
içinde yaşadığımız bu dihidrojenmonoksit okyanusu ne kadar güzel değil mi canlar? binlerce yıldır yaşıyoruz bu barınağımızda, bu maviliklerin barındırdığı milyonlarca canlı gibi. her şey güzel mavi örtünün altında. bu güzellik sadece mavinin altında değildi eskiden üstüde güzeldi bir vakitler. ta ki arka ayakları üstünde yürüyüp avlanmak için iki eli olan yaratıklar gelip kara denilen yerleri kaplayıncaya kadar. ilk başlarda maviden korktular, çekindiler yuvamızdan, onun enginliğinden. ama bu yaratık yaratıcı tarafından kendisine bahşedilen her şeyi bize, maviliğe, dünyaya karşı kullanmaya başlayana dek. evet hayat acımazdı daha önce, ayakta kalabilmek, yaşayabilmek zordu amabu bizlere önceden söylenen döngüydü. bir çevrimdi hayat. kendilerine insan diyenler bu çevrime çubuk sokuncaya kadar her şey güzeldi. yaşıyıp gidiyorduk anlıyor musunuz? o atlantik senin bu pasifik benim plankton peşinde yüzgeçlere kuvvet dolanırdık. yer içer sevişirir çoğalırdık. ah bu insan yok mu bu insan, tüm kötülükler başlarına olsun. ki olacakta nedeni de dünyayı giderek yaşanılmaz bir yere çevirmeleri kendi kendilerini yok edecek geri zekalılar. şu an ben intihar etmeyi düşünüyorsam nedeni bu insanlardır. yaşadığım bu engini pisletip bizi hiç bitmiyecek bir hevesle avlayıp yağımızı etimizi almalarıdır. madem hayat bu kader de bu yaratıcının da isteği bu yönde ben bana verilen ömrü iade etmeyi seçiyorum. sahile vurup etimi yağımı almaları için insanları bekleyeceğim. elveda mavilik .
mavi
alabildiğine mavi,
o kadar engin ki
sığmaz benliklere güzelliği
ölüm
elbette ki sonum
o kadar yakın ki
avuçlarında etim. "
