yemekle doymak arasındaki farka benzer. insan yerken doyduğunun farkına varamaz, aynı bakmak gibi. bakmak sadece uzaysal bir olgudur, gözlerle bakılan cismin aynı hizada olması. görmek ise insani bir olgudur, insan gördüğü şeyi anlar, onun hakkında yorum yapar, zihnindeki kavramlarla eşleştirir, düşünür. günümüzde robotlarla insanlar arasındaki en önemli farktır görmek. robotlara sensörler koyarsınız, bakarlar; ancak görebildikleri zaman engelleri aşabilirler, insanın mükemmel yapısına yaklaşabilirler.
bir toplum ne zaman bir ayna tutup içini "görmeye" başlar, işte o zaman çöküşten kurtulabilir, gelişir. görmek, insanların ruhunu doyurur, yolunda gitmeyeni fark ettirir, bakmak ise hazımsızlık yapar, etkisiz eleman gibi kalırsınız ortada.
(bkz:
boş boş bakmak)